களவாடிய தருணங்கள் – சிறுகதை

களவாடிய தருணங்கள் – சிறுகதை

இலையுதிர் கால இலைகள் மெள்ள தன் இருப்பிடம் விட்டு சென்று கொண்டிருந்தன எங்கு செல்ல போகிறோம் என்று தெரியாமல் சுழன்று கொண்டு இருந்தன அப்போது ஒரு பலத்த காற்று தென்னங்கீற்றை வருடி எடுத்து வந்த தென்றலின் இன்னிசை கூடிய ஓர் இதமான காற்று சட்டென்று அவன் மீது வீச என்ன காரணமென்று புரியவில்லை. அது ஒரு மாலை பொழுது மேற்கே கீழ் வானம் சிவந்து கிடந்தது வீசிய காற்று மேற்கே அவனை திருப்பியது. கீழ் வான சிவப்பிற்க்கு போட்டியாக வெட்கம் சிவக்க அவள் நடந்து வந்தாள். விற்றென்று அந்த சிவப்பில் ஓர் மின்னால் வெட்டியது அவள் கடைக்கண் பார்வையின் வீச்சு அது.

மையம் கொண்ட புயலை எதிர்பார்வையிட மின்னல் வந்த நேரமது. சிவந்த வெட்கம் கொஞ்சும் நானம் கொஞ்சம் பார்வையென அவள் நெருங்கி வரும்போதே அவன் உடம்பெல்லாம அனலேறியது ஆயிரம் அரிவைகள் கூடி நின்றபோதிலும் கண் பார்ப்பவன் இன்று இவள் கண்னை பார்க்கமுடியாமல் வெட்கம்தலைக்கேற அவள் கால் கொலுசின் ஓசை வெளிவரும் இடம் பார்க்க சென்றான். ஆண்கள் வெட்கப்படும் தருணத்தை முழுமையாக அன்று தான் உணர்ந்தான். எத்துனையோ முறை பார்த்து பழகிய முகம், இருந்தபோதும் இன்று அவன் பார்வையில் ஏதோ ஒரு மாற்றம் அது ஒரு ரசாயன மாற்றமாக இருக்கலாம் காதல் அனுக்களை உயிர்க்காற்று ரசாயன கலவையின் துணை கொண்டு எங்கோ கடத்தி சென்று கொண்டிருந்தன் காரதணமாக இருக்கலாம்.

முதல் பார்வையிலே காதல் வந்து தொற்றிக்கொள்ள அவன் அவ்வளவு பலவீனமாகவும் இல்லை அதேபோல முதல் சந்திப்பிலே காதலில் விழும் பலம் அவள் அகராதியிலே இல்லை ம்ஹூம் அது பெண்கள் அகராதியிலே இல்லை.

புயல் கரையைகடப்பதற்கு மாறாக அன்று மின்னல் புயலை கடத்தி சென்றது.

இப்படி சில காதல் சேஷ்டைகள் நடைபெறுவது வழக்கம் தான் ஆனால் இந்த சேஷ்டை உணர்வுகளுக்குள் ஊடுருவி காதலின் வெட்கசிவந்த குழம்பில் இருவரையும் தள்ளிவிட்டு இருவரும் தத்தளிப்பதை பார்த்து வேடிக்கை பார்க்கும் காதலின் கோர இன்முகம் எவ்வளவு இனிமையானது என்று உணர்திட மனிதனாய் ஜனனம் எடுத்த அத்துனை பிறவிகளையும் காதல் கடலில் முங்கி தூய்மைபடுத்த இறைவன் எத்தனித்த அவதாரமே என்று வகையறுக்க வந்தது தான் காதல் என்று இங்கு குறிப்பிடும் போது அதை உணர்ந்தவர்கள் பொன்முறுவலும் உணராதவர்கள் நமட்டு சிரிப்பையும் வெளிப்படுத்துவது இங்கே தவிர்க்க முடியாதது. அப்படி நமட்டு சிரிப்போடு மேற்கொண்டு பின் தொடர்ந்து காதலில் விழுந்து விடாதீர்கள் என்று எச்சரிக்க விரும்பவில்லை ஏனென்றால் அதுதான் காதலின் சாசனம். அது காயங்கள் தரும் காயத்திற்கு மருந்துகள் தரும் வலியின் உணர்வை தரும் உணர்வில் வடுவை தரும் மொத்தத்தில் அது இறைவனை காண ஏங்கும் முடிவில்லா பேரின்பத்தை தரும்.

அப்படி பேரின்ப வரத்தை பெற தான் தயாரானான் அவன். பார்வையின் விழித்திரையில் சிக்கியவளையெல்லாம் மனையாள் என்று நினைப்பவன் ஆண்வர்கத்தின் அகவரிசையிலே இல்லாதவன். அப்படி எண்ணிலடங்கா பெண்களை பார்த்த கண்கள் இவள் கண்களில் சிக்குண்டு தவிப்பதை உணர்ந்தான் அவன் தாயை உணர்ந்தான் அவன் துணையை உணர்ந்தான் தனக்கானவள் இவள் என்று உணர்ந்தான். அவளை ரசிக்க சித்தமானான் உச்சி எடுத்த வகிட்டை தாமரை மலர் முகத்தை அதில் பனி துளி போல் சிதறிகிடந்த மூக்குத்தியை அவள் காதுகளில் சிம்ம சொப்பனமிட்ட கம்மலை கைவிரல் மோதிரத்தை கால் கொலுசை கொலுசின் ஓசையை என அவன் ஒரு தலை காதலை இராவணனின் பத்து தலை கொண்டு சேமித்தான்.

‘அவளுக்கும் தான் நம்மீது அபிராயம் இருக்குமோ ம்ஹூம் இருக்காது நம்மலலாம் யாரு காதலிப்பா’ என்று அவன் மனம் கிடந்து தவித்தது. ஆனால் அவள் கண்களில் காதல் தெரிகிறதே! ஒரு பெண்ணின் கண்கள் என்ன சொல்கிறது என்று தெரியாதளவிற்கா இந்த ஆண் வகையறாக்கள் முட்டாளிகிடக்கின்றன. இல்லை இது காதல் இல்லை ம்ம் இது காதல் தான் என்று ஏங்கி வெம்பி துடிக்கும் அவன் இதயத்தை அவள் கேட்டாலோ என்னவோ.
காதல் அசைவுகளை மெதுவாக கடத்தினாள்.

பெண்கள் பார்த்ததும் காதல் கொள்ள மாட்டார்கள் அழகை பார்த்து கொள்ள மாட்டார்கள் பின்பு எதை பார்த்து கொள்வார்கள் ஆகச்சிறந்த  நடத்தயை பார்த்து கொள்வார்கள். அப்படி என்ன அந்த நடத்தை அவளை காதல் வயப்பட செய்தது என்று அவளுக்கு தான் வெளிச்சம் ம்ஹூம் அவள் மனதுக்கு தான் வெளிச்சம்.

அவளுக்கு கொஞ்சம் திமிர் அதிகம்தான் அந்த திமிர் தான் அவள் அழகும் கூட. அதை அவன் வெகுவாக ரசித்தான் அந்த திமிர் அவனை இன்னும் காதல் கொள்ள செய்தது. இருவரும் ஒரே அலுவலகத்தில் வேலை செய்த போதும் பெரிதாக பேசியதில்லை ஆனால் அவர்கள் கண்கள் பேசியது தினமும் பேசியது. அந்த கண்களின் சம்பாஷனையில் ஊடல் இருந்தது காதல் இருந்தது மோதலும் இருந்தது. அப்படிபட்ட சம்பாஷனையின் விளைவை தான் அவன் கவிதையாக வடித்தான் காதல் அவனை கூட கவிஞனாக்கியது காலத்தின் கொடுமை.

அவள் காதல் சீற்றங்கள் அதிகமானது அவன் மனம் கனமானது காதல் அவன் மனதை நிறைத்தது நிரம்பி வழிய தொடங்கியதை வழிந்தவற்றை எங்ஙனம் நிரப்ப அவளுக்கு உரித்தானது அவளுக்கே சேரட்டும் என ஒரு வழியாக முடிவுக்கு வந்தான்.

காதலை சொல்ல ஒரு நொடி போதும் ஆனால் காதல் களவாடிய தருணங்களை சொல்ல ஒரு ஆயுள் வேண்டும்

காதலை சொல்லி காத்திருப்பது சுகம் தான் இருந்தும் விலகி சென்றால் தான் அது தீர்ந்திடுமா
பாரக்காமல் பேசாமல் இருந்தால் தான் அவை மறந்திடுமா

இப்படி காதல் களவாடிய தருணங்களை சேமித்து ஒரு காதல் வரலாற்றையே எழுதிடலாம். அப்படி தான் தன் காதல் வரலாற்றின் நடுப்பக்கங்களை எழுத தொடங்கினான். அந்த பக்கங்களை உரையாடலாக தான் உணர முடியும் வாக்கியங்களாக வர்ணிக்க முடியாது.

காதல் அவன் வாழ்க்கையில் பலவற்றை களவாடியது அவன் நெடுநாள் தூக்கத்தை பசியை சிரிப்பை வேதனையை பாரத்தை அந்த இனிமைகளை அவன் வாயாற சொல்லும் நேரம் வந்தது அவளை அவன் பார்த்த அதே நல்வேளையில்.

“உன்கிட்ட ஒன்னு சொல்லனும்”

“ம்ம் சொல்லு”

“உன் கண்ணு என்ன கொல்லுது”

“என்ன சொல்ற”

“ஆமா உன் கண்ண பார்த்து என்னால பேசமுடியல”

“இதுல எல்லாமே இருக்கு இதுல என் கவிதைகள் நான் சொல்ல நினைக்கிறது எல்லாமே இருக்கு என் கவிதையின் இலக்கனமே நீ தான் நீயே படிச்சு தெரிஞ்சுக்கோ எல்லாம் உனக்கு சேர வேண்டியது தான்

என் மனசுல இருந்ததல்லாம் இதுல சொல்லிட்டேன்

ஆனா உன் மனசுல இருக்குறத தான் நீ சொல்ல மாட்டேங்குற….

ஆம்பளய்ங்க காதல் தேன் மாறி அதுல எந்த கலப்படமும் இருக்காது 
அந்த காதல் பார்த்தவுடன வர்றது 
அது பழக்கத்துனாலயோ
அழக பார்த்தோ குணத்த பார்த்தோ வர்றதில்ல

அது அப்படியே பார்த்தவுடன வரும் பார்த்தவுடனே இவ நமக்கு பொண்டாட்டியா வந்தா நல்லா இருக்குமுனு தோனும்  
அது அப்படி எல்லாருகிட்டாயும் வந்துறாது உன்கிட்ட வந்துச்சு….

நீ கோச்சுகலனா ஒன்னு சொல்றேன் எனக்கும் உனக்கும் இப்ப இரண்டு பிள்ளைங்க தெரியுமா…

எனக்கு புரியுது 
சாதி மதம் ம்ம் தெரியும்….

நான் நல்லவனா உன்ன வச்சு காப்பாத்துவேனானு உனக்கு சந்தேகம் வரலாம் தப்பே இல்ல

பத்து மாசம் சுமந்து பெத்த அம்மாவ 
25 வருஷமா பாசத்த ஊட்டி வளர்த்த அப்பாவ 
கூடவே ஒட்டி உறவாடி வளர்த்த தங்கச்சிய நினைக்கனும்… அவங்க வேதனைப்படகூடாது சந்தோஷமா இருக்கனும்… எல்லாம் ரைட்டு நீ நினைக்கிறதுல எந்த தப்பும்மில்ல…

ஆனா அதுகாக காதல மனசுகுள்ளயே வச்சு என்னயும் கொன்னும் உன்னை கொன்னுட்டு இருக்கியே அந்த கொடுமைய நான் எங்கனு போய் சொல்ல…

பொம்பளய்ங்க காதல் கடல் மாறி அதுல என்ன இருக்குனு தெரியாது எவ்ளோ ஆளமுனு புரியாது.

காதலுங்குறது புனிதமானது மா !
அது சாதி மதம் இனம் அவ்ளோ ஏன் சில சமயம் அன்புக்கும் பாசத்துக்கும் கூட அப்பாற்பட்டது…

அத பூட்டி வச்சு மறச்சு வாழ்க்க முழுக்க வேதனைப்பட்டு திரியுறதுக்கு தைரியமா சொல்லி எது வந்தாலும் பாத்துகலாமுனு சொல்லறது தான் நம்ம பண்ற காதலுக்கே மரியாதை.

இப்ப கூட உம்ம்ம்ம்ம்னு சொல்லு எங்க வீட்ல இருந்து கூட்டி உன் வீட்ட தேடி உன்ன பொன்னு கேக்க

அதுக்கும் முடியாதுனா ஒன்னும் சொல்றதுகில்ல வாழவே பயபடுறவகிட்ட வேற என்னத்த சொல்ல…

காதல் வாழும் !!
காதலர்கள் ஹ்ம்.”

இன்னும் தான் அவள் வார்த்தைகள் மௌனம் காத்தன இன்னும் அது எத்துனை காலம் தான் நீளுமோ ஆனால் கண்ணீர் மட்டும் தாரை தாரையாக சிந்தியது அந்த கண்ணீர் தான் பதில் கூறுமோ அந்த கண்ணீரின் பாஷை தான் யார் அறிவாரோ. மெல்லிய நிசப்தம் எதோ ஒன்று சொல்ல அவள் நா துடித்தது.

அவள் சொல்ல வாயெடுத்தாள் வானத்து மின்னல் வெட்டியது புயல் மையம் கொள்ள தயாரானது கீழ்வானம் சிவக்க கார்மேகங்கள்  மழை துளிகளை அள்ளி வாரியனைத்து வந்து கொட்ட காத்திருந்தன புயலும் மின்னலும் மையல் கொள்ளும் நேரம் தான் வந்தன வான் மழை பொங்கி நிலத்தில் விழுந்திட்ட இலைகளை நனைத்தன புயலும் மின்னலும் மையல் கொள்ளும் அழகை கண்டு சிலிர்த்தன.

– பிரசன்ன ரணதீரன் புகழேந்தி

Advertisements

காலனை கவியில் கதறவைத்த கவிஞன்

காலனை கவியில் கதறவைத்த கவிஞன்

நெய்யிட்டு மீசை வளர்த்தாய்

கவியிட்டு தமிழை வளர்த்தாய்
தேடிச்சோறு நிதம் தின்ன மறுத்தாயோ…
காலனையும் புல்லென மதித்தாயே 
செல்லமாவை எண்ணி காலங்கழித்தாயே….
​‘மீசை கவிஞன்’ என்றும் ‘முண்டாசு கவிஞன்’ என்றும் தமிழ் இலக்கிய உலகம் போற்றும் பாரதியார்,  தாய் மொழியாம் தமிழ் மொழியின் மீது மிகுந்த பற்றுடையவராக திகழ்ந்தார். இவர் சமஸ்கிருதம், வங்காளம், இந்தி, ஆங்கிலம் போன்ற பிறமொழிகளிலும் தனி புலமைப்பெற்று விளங்கினார். 1912 ஆம் ஆண்டு கீதையை தமிழில் மொழிப்பெயர்த்தார். ‘கண்ணன்பாட்டு’, ‘குயில்பாட்டு’, ‘பாஞ்சாலி சபதம்’,’ புதிய ஆத்திச்சூடி’ போன்ற புகழ் பெற்ற காவியங்கள் பாரதியரால் எழுதப் பெற்றன.

ஒரு கவிஞன் என்ற ஒற்றை வரியில் இவனின் ஆக்கங்களை நிறுத்திவிட முடியாது. சமூக ஆர்வலன், பத்திரிகையாளன், எழுத்தாளன், பாடலாசிரியன், சுதந்திரப் போராட்ட வீரன், தமிழ் மொழியையே தன் சுவாசமாகக் கொண்டவன், எழுச்சிமிகு சிந்தனைகளின் ஏகலைவன் என பன்முகத்தன்மைகொண்ட தமிழன், பாரதி. இந்திய விடுதலைப் போரில் இவனின் தமிழ் பெரும்பங்காற்றியதன் காரணமாகத்தான் இவரை `தேசிய கவி’ எனப் போற்றிப் புகழ்ந்தனர். தமிழ் இலக்கிய உலகம் மட்டுமல்லாது, உலக இலக்கிய அரங்கிலும் மிகமுக்கிய இடத்தைப் பிடித்தவன் இந்த மீசைக்கவிஞன்

சுதந்திரப் போரில், பாரதியின் பாடல்கள் உணர்ச்சி வெள்ளமாய், காட்டுத்தீயாய், சுதந்திரக் கனலாய் தமிழ்நாட்டை வீருகொள்ளச் செய்தது. பாரதியார் “இந்திய பத்திரிக்கையின்” மூலம் மக்களிடையே விடுதலை உணர்வை தூண்டும் வகையில் பல எழுச்சியூட்டும் கட்டுரைகளை எழுதினார். பாரதியின் எழுச்சிக்கு, தமிழ்நாட்டில் பலத்த ஆதரவு பெருகுவதைக் கண்ட பிரிட்டிஷ் ஆட்சி “இந்தியா பத்திரிக்கைக்கு” தடை விதித்து அவரை கைது செய்து சிறையிலும் அடைத்தது. அதுமட்டுமல்லாமல், விடுதலைப் போராட்டக் காலத்தில் தேசிய உணர்வுள்ள பல்வேறு கவிதைகளைப் படைத்து மக்களை ஒருங்கிணைத்த காரணத்தால், பாரதி “தேசிய கவியாக” அனைவராலும் போற்றப்பட்டார். இவர் சுதேசிமித்திரனில் உதவி ஆசிரியராக, நவம்பர் 1904 முதல் ஆகஸ்ட் 1906 வரை பணியாற்றினார். “ஆடுவோமே பள்ளு பாடுவோமே ஆனந்த சுதந்திரம் அடைந்துவிட்டோம்” என்று சுதந்திரம் அடைவதற்கு முன்பே தன்னுடைய சுதந்திர தாகத்தை தன் பாட்டின் மூலம் வெளிபடுத்தியவர், மகாகவி சுப்பிரமணிய பாரதியார்.

இவனின் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் ஆற்றல்மிக்கதாகவும் அக்னிக்குஞ்சுகளாவும் எழுச்சி கண்டன. குறிப்பாக, சுதந்திரப் போராட்டத்தின்போது இவரின் கருத்துகளும் கட்டுரைகளும் உணர்ச்சிப் பிழம்பாகவும், காட்டுக் கனலாகவும் எழுந்து விடுதலை உணர்வை உலகம் முழுக்க பறைசாற்றின. சாதாரண மக்களுக்குப் புரியும் வகையில் மிக எளிமையான தமிழில் கவி புனைந்து கட்டுரைகள் எழுதி, மக்கள் மத்தியில் விடுதலை விழிப்பு உணர்வை உருவாக்கியதில் பாரதி, பார் போற்றும் கவிஞரானார். இவரின் எழுச்சிமிகு உரையில் தமிழர்கள் விழிந்தெழுந்ததைக் கண்ட ஆங்கிலேயர், பாரதியின் பல்வேறு படைப்புகளுக்குத் தடைவிதித்து, அவரை சிறையில் அடைத்தனர்.

காலம்னிஸ்ட் எனப்படும் பத்தி எழுத்துக்களை முதன்முதலாகத் தமிழுக்கு இவர்தான் அறிமுகப்படுத்தினார். உலக விநோதங்கள், பட்டணத்துச் செய்திகள், ரஸத்திரட்டு, தராசு ஆகிய தலைப் புக்களில் நடைச் சித்திரங்களாகத் தொடர் கட்டுரைகள் எழுதினார்!

முதன்முதலாக அரசியல் கார்ட்டூன்களைப் பயன்படுத்தியவரும் பாரதியே. ‘சித்ராவளி’ என்ற பெயரில் கார்ட்டூன் இதழ் நடத்த அவர் எடுத்த முயற்சி மட்டும் நிறைவேறவில்லை!

பாரதிக்கு பத்திரிகை குரு ‘தி இந்து’ ஜி.சுப்பிரமணிய ஐயர். அரசியல் ஆசான், திலகர். ஆன்மிக வழிகாட்டி, அரவிந்தர். பெண்ணியம் போதித்தவர், நிவேதிதா தேவி!
தனிமையிரக்கம் என்பது பாரதி பாடிய முதல் பாடலாகவும், ‘பாரத சமுதாயம் வாழ்கவே’ என்பது கடைசிப் பாடலாகவும் சொல்லப்படுகிறது. ‘ஸ்வதேச கீதங்கள்’ இவரது முதல் புத்தகம்!

மணியாச்சி சந்திப்பில் கலெக்டர் ஆஷ் கொலை செய்யப்பட்ட நிகழ்வின்போது பாரதியின் மீதும் சந்தேக ரேகை விழுந்தது. வழக்கில் இவரும் விசாரிக்கப்பட்டார்!

பாரதியும் பாரதிதாசனும் சேர்ந்து ஒருநாள் அடுப்பு பற்றவைத்தார்கள். அடுப்பு பற்றவே இல்லையாம். சமையல் செய்யப் பெண்கள் எவ்வளவு சிரமப்படுவார்கள் என்பதை உணர்ந்து ‘பெண்கள் வாழ்கவென்று கூத்திடுவோமடா’ என்ற பாட்டை அன்றுதான் எழுதினார் பாரதி. மனைவியைத் திட்டுவதையும் நிறுத்தினாராம்!

அந்தக் காலத்தில் ஆசாரத்துக்கு விரோதமானது எதுவோ அனைத்தையும் செய்தார். ‘என் பெண் தாழ்ந்த சாதிப் பையனுடன் ரங்கூனுக்கு ஓட வேண்டும். அவரைத்தான் திருமணம் செய்யப்போவதாக எழுத வேண்டும். நான் ஆனந்தப்பட வேண்டும்’ என்று சொன்னவர்!

லட்சுமி, சரஸ்வதி, கிருஷ்ணன் ஆகிய மூன்று தெய்வங்களின் படங்களும் வைத்திருப்பார். கிருஷ்ணர் படத்துக்குக் கீழே பிச்சுவா கத்தி இருக்கும். அதில் பெரிய பொட்டும் இருக்கும். தினமும் இதை வணங்கிய பிறகுதான் வழக்கமான வேலைகள் தொடங்கும்

கனகலிங்கம்நாகலிங்கம் ஆகிய இருவருக்கும் காயத்ரி மந்திரம் சொல்லிக் கொடுத்து பூணூல் அணிவித்தார். பாரதி பூணூல் அணிய மாட்டார். ‘பூணூலை எடுத்துவிட்டவர்’ என்று போலீஸ் கொடுத்த விளம்பரம் சொல்கிறது!

கறுப்பு கோட், தலைப்பாகைதான் அவரது அடையாளம். வேட்டி, சட்டையில் அழுக்கு இருந்தாலும் பார்க்க மாட்டார். கிழிசல் இருந்தாலும் கவலை இல்லை. ஆனால், சட்டையில் ரோஜா, மல்லிகை என ஒரு பூவைச் சொருகிவைத்திருப்பார்!

“மிஸ்டர் காந்தி! கடற்கரையில் நாளை பேசுகிறேன். நீங்கள் தலைமை வகிக்க வர வேண்டும்” என்று இவர் சொன்னபோது, “கூட்டத்தை மறுநாளுக்கு மாற்ற முடியுமா?” என்று கேட்டார் காந்தி. “அது முடியாது. ஆனால், நீங்கள் ஆரம்பிக்கப்போகும் இயக்கத்துக்கு என்னுடைய ஆசி” என்று சொல்லிவிட்டு வெளியேறிய பாரதியைப் பார்த்துக்கொண்டே இருந் தார் காந்தி. “இவரைப் பத்திரமாகப் பாதுகாக்க வேண்டும்” என்று அருகில் இருந்தவர்களிடம் கவலைப்பட்டார் காந்தி!

தன்னுடைய எழுத்துக்களை 40 தொகுதிகளாகப் பிரித்து புத்தகங்கள் வெளியிடத் திட்ட மிட்டார். ஆளுக்கு 100 ரூபாய் அனுப்பக் கோரிக்கைவைத்தார். யாரும் பணம் அனுப்பவில்லை!

எப்போதும் மனைவி செல்லம்மாளின் தோளில் கையைப் போட்டுத்தான் சாலை யில் அழைத்துச் செல்வார். ‘பைத்தியங்கள் உலவப் போகின்றன’ என்று ஊரார் கிண்டலடிக்க, இவர் பாடியதுதான், ‘நிமிர்ந்த நன்னடை… நேர்கொண்ட பார்வை’ பாட்டு!

தமிழ், ஆங்கிலம், சம்ஸ்கிருதம், பிரெஞ்சு, தெலுங்கு ஆகிய மொழிகள் தெரியும். போலீஸ் விசாரணையின்போது, ‘நீங்கள் லண்டனில் படித்தவரா? உச்சரிப்பு இவ்வளவு துல்லியமாக இருக்கிறதே?’ என்று ஆச்சர்யப்பட்டாராம் அதிகாரி!

தமிழ், தமிழ்நாட்டின் சிறப்பு குறித்துப் பாட்டு எழுதி அனுப்ப மதுரைத் தமிழ்ச் சங்கம் சார்பில் அறிவிப்பு வெளியானபோது, இவர் எழுதி அனுப்பிய கவிதைதான், ‘செந்தமிழ் நாடெனும்போதினிலே’ அதற்கு அன்று 100 ரூபாய் சன்மானம் கிடைத்தது!

விவேகானந்தரின் சிஷ்யையான நிவேதிதா தேவி இவருக்கு ஒரு ஆல மர இலையைக் கொடுத்திருந்தார். இமயமலையில் இருந்து எடுத்து வந்ததாம் அது. தான் மரணிக்கும் வரையில் அந்த இலையைப் பொக்கிஷமாக வைத்திருந் தார் பாரதி!

திருவல்லிக்கேணி பார்த்தசாரதி கோயில் யானைக்கு வெல்லத்தை இவர் கொடுக்க… அது தும்பிக்கையால் தள்ளிவிட்டதில் தலையிலும் மார்பிலும் பலத்த காயம் ஏற்பட்டது. அதில் இருந்து மீண்டவர் ‘கோயில் யானை’ என்ற கட்டுரையைக் கொடுத்தார்!

‘ஆப்கன் மன்னன் அமானுல்லா கானைப்பத்தி நாளை காலையில எழுதி எடுத்துட்டுப் போகணும்’ என்று சொல்லிவிட்டுப் படுத்தார். தூக்கத்தில் உயிர் பிரிந்தது. அவரது உடல் புதைக்கப்பட்ட இடம், சென்னை கிருஷ்ணாம்பேட்டைச் சுடுகாடு. அன்றைய தினம் இருந்தவர்கள் 20-க்கும் குறைவானவர்களே

தமிழ் இலக்கியம் தத்தெடுத்துக்கொண்ட அந்த மீசைக் கவிஞன், தமிழர்களுக்கும் தமிழ் மண்ணுக்கும் மட்டுமல்லாது, அகில உலக இலக்கிய ஆர்வலர்களின் மூத்த மகனாக, தமிழ் மொழியின் தலைமகனாக விளங்கியது காலம் என்கிற காலனால் பொறுத்துக்கொள்ள முடியவில்லைபோலும். பாரதியின் காலத்தைச் சுருக்க எத்தனித்த காலன், யானை வடிவில் உருவெடுத்து தமிழ் போற்றும் நல்லுலகத்திடமிருந்து பாரதியைப் பிடிங்கிச் சென்றான். ஆம், சூழ்நிலை காரணமாக, சென்னை திருவல்லிக்கேணியில் உள்ள பார்த்தசாரதி கோயில் யானையின் கால்களால் காயமடைந்து, உடல் நலிவடைந்து 1921-ம் ஆண்டு செப்டம்பர் 11-ம் நாள் தமிழ் உலகைவிட்டு பிரிந்தது பாரதி என்கிற சுப்பிரமணியனின் உயிர்.

வாரணம் மிதித்தா எம்பாரதி இறந்தான்

காற்று வெளியிடையில் காதல் மொழி பேசியவள் 

வார்த்தை தவறிவிட்டதால் அல்லவா இறந்தான்…

பாரதியை மக்கள், ‘கவி’, ‘மானுடம் பாடவந்த மாகவி’, ‘புது நெறி காட்டிய புலவன்’, எ’ண்ணத்தாலும் எழுத்தாலும் இந்திய சிந்தனைக்கு வளம் சேர்த்தவர்’, ‘பல்துறை அறிஞர்’, ‘புதிய தமிழகத்தை உருவாக்க கனவு கண்ட கவிக்குயில்’, ‘தமிழின் கவிதை’ மற்றும் உரைநடையில் தன்னிகரற்ற புலமை பெற்ற பேரறிவாளர்,  என்றெல்லாம் புகழ்கின்றனர். உலகதமிழர் நாவில் மக்கள்கவி பாரதியாரின் பெயர் அடிக்கடி உச்சரிக்கபடுகிறது என்றால் அது மிகையாகாது.

– ரணதீரன் புகழேந்தி

ரகுமான் எனும் இசை ராவணண்

ரகுமான் எனும் இசை ராவணண்

சிரிக்க தெரியாத மனிதர்களை கூட காணலாம் ஆனால் இசைக்கு மயங்காத மனிதர்களை எங்கும் நாம் காணோம் அப்படி இருந்தால் மிருகத்தின் வகைப்பாட்டின் ஓரே இனமாக இருக்கலாம்.

நூற்றாண்டில் ஒரு நாயகன் தன் இசையால் மதி மயங்க செய்தான் கெஞ்ச செய்தான் இறக்க செய்தான்.

இசையெனும் விஷத்தை அனு அனுவாக ஊற்றி சுழல செய்தான். ஒரு இசை கலைஞனுக்கு ரசிகர்கள் உண்டு வெறியர்கள் உண்டு பக்தர்கள் ? உண்டு

ஹாலிவுட் படங்களை மட்டுமே தமிழன் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, ஹாலிவுட்டின் மிகப்பெரிய விழா மேடையில் செம்மொழியாம் நம் தாய்மொழியில் பேசி, தமிழர் நமக்கு இரண்டு ஆஸ்கர் விருதுகளையும் அள்ளிவந்த இசைப்புயல் ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் பிறந்த தினம் இன்று.

மேற்கத்திய இசை, கர்நாடக சங்கீதம், ராப், கிளாசிக்கல் இசை என இசையின் ஒவ்வொரு பிரிவையும் தன் ரத்தநாளங்களில் கலந்து வைத்திருக்கும் ஒரு மேதைதான் இந்த அல்லா ரக்கா ரஹ்மான். ஏறாத மேடைகள் இல்லை, இவர் கையை அலங்கரிக்காத விருதுகள் இல்லை, இவரிடமிருந்து பிறக்காத இசையும் இல்லை. ‘சிநேகிதனே…’ என்று உருகவைப்பார், ‘போறாளே பொன்னுத்தாயி..’யென்று அழவைப்பார், ‘மன மன மன மென்டல் மனதில்’ என குதூகலிப்பார், ‘காதல் ரோஜாவே…’யென கலங்கடிப்பார். இவரது இசை வெறும் சப்தம் அல்ல. அது உணர்வுகளின் வேறொரு பரிணாமம். அது தென்றலோடு சேர்ந்து வரும் மலர் வாசம். எளிமையே இவருக்கு அடையாளம். இவரே தமிழகத்தின் மிகப்பெரிய அடையாளம்


இசையை உண்டவர்

ரஹ்மான் இசையைப் பயிலவில்லை. சுவாசிக்கவில்லை. அவர் இசையைத்தான் உணவாய் உண்டார். இசையமைப்பாளரான தனது தந்தை முதல் படம் வெளியான நாளன்றே மறைந்துவிட, வறுமையின் பிடியில் வாடிய ரஹ்மானின் குடும்பம், அந்த இசைக்கருவிகளை விற்றே குடும்பம் நடத்தும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டது. இசை அவர் ரத்தத்திலேயே கலந்திருந்தது. ஆனால் அதை தனது ஒவ்வொரு செல்களுக்கும் பாய்ச்சியவர் ரஹ்மான். வறுமையில் வேலை செய்துகொண்டே தனது இசைஞானத்தை வளர்த்துக் கொண்டார். டிரினிடி கல்லூரியின் ஸ்காலர்சிப்பால் இசை பயின்ற ரஹ்மான், இளையராஜா, எம்.எஸ்.வி போன்ற முன்னனி இசையமைப்பாளர்களின் இசைக்குழுவில் பணியாற்றியுள்ளார்.

ஆரம்பத்தில் விளம்பரப் படங்களுக்கு டியூன் போட்டிக்கொண்டிருந்த ரஹ்மானை, 1992ம் ஆண்டு தனது ரோஜா படம் மூலம்  திரையுலகிற்கு அறிமுகப்படுத்தினார் மணிரத்னம். முதல் படமே மாபெரும் வெற்றி. பாடல்கள் ஒவ்வொன்றும் ரசிகனை மீண்டும் மீண்டும் கேட்கத் தூண்டின. அதன் விளைவு – முதல் படத்திற்கே தேசிய விருது பெற்று பட்டையைக்கிளப்பினார் ரஹ்மான். பாம்பே படத்திற்கு அவர் போட்டிருந்த பின்னணி இசை வெகு பிரசித்தி. 120 லட்சம் பிரதிகள் விற்றது இப்படத்தின் பாடல் கேசட்டுகள். அவ்விசையை பாலஸ்தீனியத்தின் ‘டிவைன் இன்டர்சேஞ்ச்’ படத்திலும், ஹாலிவுட்டின் முன்னணி நடிகர் நிகோலஸ் கேஜின் ‘லார்ட் ஆஃப் வார்’ படத்திலும் பயன்படுத்த,  உலகின் பார்வையில் பட்டது இந்த சென்னைப் புயல்.

1992 முதல் 2000 வரை தொடர்ந்து தமிழின் சிறந்த இசையமைப்பாளருக்கான ஃபிலிம் ஃபேர் விருதை வென்றார் (1998ல் அவர் எந்தத் தமிழ்ப் படத்திற்கும் இசையமிக்கவில்லை).

https://youtu.be/MUzDXxbB8xA

எல்லயைக் கடந்த புயல்

தமிழில் மட்டும் நிற்கவில்லை ரஹ்மானின் வெற்றி. மொழிகள் கடந்து, எல்லைகள் கடந்து, தேசங்கள் கடந்து அவர் இசை ஒலித்தது. உலகின் மிகப்பெரிய இசைத்துறையான ஹாலிவுட் பக்கமும் வீசியது இந்தப் புயல். உலகின் பல நாடுகளிலும் இசைக்கச்சேரிகளை வெற்றிகரமாக நடத்தினார் ரஹ்மான். பாப் உலகின் மன்னன் மைக்கேல் ஜாக்சனோடு இணைந்து பிரபு தேவா, ஷோபனா ஆகியோரை கொண்டு மாபெரும் இசை நிகழ்வை ரஹ்மான் நிகழ்த்த ‘மெட்ராஸ் மொசார்ட்’ என்று ரஹ்மானை அழைத்தது இசையுலகம். இசைத்துறையின் ஆஸ்கர் எனப்படும் கிராமி விருதையும் இரண்டு முறை கைப்பற்றி, அளப்பரிய சாதனை படைத்தார் ரஹ்மான்.


ஆஸ்கர் நாயகன்

கடைக்கோடி ஏழை இந்தியச் சிறுவனைப் பற்றிய ஹாலிவுட் படம் ‘ஸ்லம்டாக் மில்லியினர்’. படமே நம் நெஞ்சைக் கரைக்க,  அதன் உணர்வுப்பூர்வமான இசையால் உருக்கினார் ரஹ்மான். பல ஆண்டுகளாய் இந்தியன் ஏங்கிக் கொண்டிருந்த ஆஸ்கர் விருதை இரு கைகளிலும் ஒவ்வொன்றாய்ப் பிடித்து “எல்லாப் புகழும் இறைவனுக்கே” என்று சொல்லிய அக்கணம் ஒவ்வொரு இந்தியனும் உச்சி முகர்ந்து போனான். திரைத்துரையின் மிகப்பெரிய மணிமகுடத்தைச் சூடிய முதல் தமிழனானார் ரஹ்மான். அதுமட்டுமின்றி கோல்டன் குளோப், பாஃப்டா விருதுகளையும் வெல்ல, ஹாலிவுட்டின் மோஸ்ட் வான்டட் இயக்குநரானார் ஏ.ஆர்.ஆர்.

 

இன்று இந்தியாவைப் பற்றிப் பேசும்போது பின்னணியில் ‘ஜன கன மன…’ ஒலிக்கிறதோ இல்லையோ ‘ஜெய் ஹோ’வும், வந்தே மாதரமும் நிச்சயமும் ஒலிக்கும். அந்த அளவிற்கு அப்பாடல்களில் உயிர்ப்பைக் கூட்டியிருப்பார் ரஹ்மான். 2010ல் நடந்த தமிழ் செம்மொழி மாநாட்டிற்கான பாடலை இசையமைக்கும் பொறுப்பை தமிழக அரசு இவரிடம் கொடுத்தது. இவரது ஆளுமையைப் பயன்படுத்தி,  தனியாக அந்தப் பாடலை அவர் பதிவு செய்திருக்கலாம். ஆனால் தமிழ்த் திரையுலகின் முன்னணி பாடகர்கள் மட்டுமின்றி,  சக இசையமைப்பாளர்களையும் அதில் ஈடுபடுத்தி மாபெரும் மனிதனாய் நின்றார். திரைப்படப் பாடல் செல்போனில் ரிங்டோனாக வைக்கப்படுவது சாதாரணம். ஆனால் அந்த செம்மொழிப் பாடலே பலரது செல்போனில் ரிங்டோனாய் ஒலிக்கிறது என்றால் அதுதான் ரஹ்மானின் மேஜிக்கல் டச். 

எளிமையின் சிகரம்:

எப்பேர்ப்பட்ட வெற்றியானாலும் அதை தன் கரங்கள் தாண்டி,  சிரம் செல்ல அனுமதிப்பதில்லை இவர். ஆஸ்கர் விழாவின் போது கூட “எனக்கு விருது கிடைக்காமலிருந்தாலும், என் தாயின் அன்பு குறையாது. எனக்கு அதுவே போதும்” என்று கூறியவர் ரஹ்மான். சிறிதும் நகைகள் அணிய விரும்பாதவர். தனது இசை சிறகுகள் விரித்துப் பறக்க வேண்டுமென்று இலவச இசைப் பள்ளிக்கூடத்தை நடத்தி வருகிறார். குடும்பத்திற்காக அதிக நேரம் செலவழிப்பவர்.

ரஹ்மான் மிகவும் மெதுவாக இசையமைக்கும் பழக்கம் உடையவர். அதனால் சில இயக்குநர்கள் சங்கடப்பட்டதுண்டு. “நான் ஒவ்வொரு பாடலையும் ரசித்துதான் இசையமைப்பேன். அப்போதுதான் அதை சிறப்பாகக் கொடுக்கமுடியும்” என்று வெளிப்படையாகக் கூறியவர். மிகவும் இளகிய மனசுக்காரர் இவர்.  

ரஹ்மானின் வெற்றிகள் எளிதில் கிடைத்தவையல்ல. அவை வறுமையை வென்ற வெற்றிகள். காலத்தை வென்ற காவியங்கள். ஒருமுறை பாடகர் ஜேசுதாசிடம் ரஹ்மான் பற்றிக் கேட்டபோது, “அவர் மௌனத்திலிருந்து கூட இசையை உருவாக்குவார் என்றார்”. அதுதான் இசை உலகில் ரஹ்மானின் அடையாளம். யாரும் நிணைத்துப்பார்க்காத ஒன்றை முடித்துக் காண்பிப்பார் இந்த இசைப்புயல்.

 உலக மேடையில் இந்தியாவையும் தமிழையும் பெருமைப்படுத்தி,  சாதனைகளைத் தன் பின்னே காத்திருக்க வைத்திருக்கும் இந்த இசைப்புயல்,  தன் வலுவை இழக்காமல் உலகெங்கும் வீசிக்கொண்டேயிருக்கும்… வெற்றிகள் குவிந்த வண்ணம் இருக்கும்…!

ஏ.ஆர்.ரஹ்மான், 1966ஜனவரி 6-ல் சென்னையில் பிறந்தார்.இவரின் அப்பா சேகர், பல்வேறு மலையாள, தமிழ்ப் படங்களின் இசைக் குழுவில் பணிபுரிந்து இருக்கிறார். ரொம்பக் குட்டிப் பையனாக இருக்கும்பொழுதே, அப்பாவின் அருகில் உட்கார்ந்து இசைக் கருவிகள் மற்றும் இசை அமைக்கும் விதம் ஆகியவற்றை அறிந்துகொண்டவர் ஏ.ஆர்.ரஹ்மான். அப்போது அவர் பெயர் திலீப் குமார்..

அப்பா தனியாக இசை அமைத்த முதல் மலையாளப் படம் வெளிவந்த நாளிலே, உடல் நலக்குறைவால் மரணமடைந்தார். குடும்பத்தைக் காக்க, பள்ளிப் படிப்பை பாதியில் முடித்துக்கொண்டு, முழு நேரம் இசை உலகிற்குள் நுழைந்தார் ரஹ்மான்.


எலெக்ட்ரானிக் பொருட்களின் மீது விருப்பம் அதிகம். கணினி பொறியியல் படிக்க வேண்டும் என்பது இளமைக்கால ஆசை.

பள்ளிக் கல்வி இல்லாமல் போனாலும், தனது இசைப் புலமையால்… லண்டன் இசைக்
கல்லூரியான டிரினிட்டி கல்லூரியின் ஸ்காலர்ஷிப் பெற்றார்.

ஆரம்ப காலங்களில் எதிர்காலம் எப்படியிருக்கும் என்று தெரியாத காலங்களில் கார் ஒட்டவும் கற்றுக்கொண்டார். ஒருவேலை இசை கைகொடுக்காவிட்டால் டிரைவர் ஆகிவிடலாம் என்கிற எண்ணம் தான் காரணம்.

“பன்னிரெண்டு வயதில் முதுமையடைந்து விட்டேன் நான் ; இப்பொழுது தான் இளைஞனாகிக் கொண்டிருக்கிறேன் !” என்று பொறுப்புகள் அழுத்திய இளமைக்காலத்தை பற்றி குறிப்பிட்டார்


ஒரு லட்சம் பேர் கொல்கத்தாவில் இவரின் இசை நிகழ்வை காணக்கூடினார்கள். ரங்கீலா படத்தில் இசையமைத்த பொழுது தமிழர்கள் ஹிந்தியில் கோலோச்ச முடியாது என்பதை உடைத்து இவர் பெயர் வந்தாலே கைதட்டி கூத்தாடுகிற மாயத்தை அங்கே செய்தது அவரின் இசை.

இளம் வயதில் ‘சினிமா பாரடைஸோ’ படத்தைப் பார்த்து, அந்தப் படத்தின் இசையைப் போல ஒரே ஒரு படத்திற்காவது இசை அமைக்க வேண்டும் என ஆசைப்பட்டார் ஏ.ஆர்.ரஹ்மான்.

பி.எம்.டபிள்யு கார்களில் விருப்பம் உண்டு. இசையமைப்பதை தாண்டி வீடியோ கேம்ஸ்களில் ஆர்வம் அதிகம்.

தொலைக்காட்சி விளம்பரப் படங்களுக்கு இசை அமைக்க ஆரம்பித்தார். அப்போதுதான், இயக்குனர் மணிரத்னம் மூலம் ‘ரோஜா’ பட வாய்ப்பு வந்தது. அதற்காகக் கிடைத்த சம்பளம் 25 ஆயிரம் ரூபாய் மட்டுமே. அந்த பணத்தை சில மணிநேரங்களில் விளம்பரங்களில் ரஹ்மானால் சம்பாதித்திருக்க முடியும் என்றாலும் அற்புதமான வாய்ப்பை பயன்படுத்திக்கொண்டார்.

சின்ன சின்ன ஆசை பாடலை இசையமைத்து அன்னையிடம் போட்டு காண்பித்தார். அவர் கண்ணீர் விட்டு அழுதார் ,”பிடிக்கலையா அம்மா ?” என்று கேட்டார் ரஹ்மான். பிடிக்கலையா அம்மா ?” என்று ரஹ்மான் அதிர்ந்து கேட்க ,”ரொம்ப நல்லா இருக்கு,என்னமோ பண்ணுது இந்த பாட்டு என்னை எல்லாருக்கும் இது பிடிக்கும் பாரு கண்டிப்பா !”என்று சொன்னார் அவரின் அம்மா

 “காதல் ரோஜாவே பாட்டை அதிகாலை மூன்று மணிக்கு கேட்டுவிட்டு சவுண்ட் இன்ஜினியர் கண்ணீர் விட்டு அழுதது மறக்கவே முடியாத அனுபவம் ” என்றும் பதிவு செய்திருக்கிறார்.

ரோஜா’ படத்துக்கு இந்தியாவின் சிறந்த இசை அமைப்பாளர் விருதை மத்திய அரசு வழங்கியது. அமெரிக்காவின் டைம் பத்திரிகை, கடந்த நூற்றாண்டின் உலகின் தலை சிறந்த 10 இசைக் கோர்வைகளில் ஒன்றாக ‘ரோஜா’வை அறிவித்தது. ‘மெட்ராஸின் மொசார்ட்’ எனவும் பட்டம் சூட்டியது.

‘பம்பாய்’ படத்தின் பாடல் கேசட்டுகள், அப்போதே 120 லட்சம் பிரதிகள் விற்றன. படத்தின் தீம் இசை, மூன்று வெவ்வேறு படங்களில் பயன்படுத்தப்பட்டது. இந்தச் சாதனை உலகின் வேறு எந்தப் படத்திற்கும் இல்லை.

1997-ல் இந்தியாவின் விடுதலைப் பொன் விழாவுக்காக உலகப் புகழ் பெற்ற சோனி நிறுவனம், ரஹ்மானை ஒப்பந்தம் செய்தது. அப்படி உருவானதுதான் ‘வந்தே மாதரம்’ இசை ஆல்பம்.

ரஹ்மானுக்கு பழையதை மறக்கிற பழக்கம் கிடையாது.எவ்வளவோ முன்னேறினாலும் தான் முதலில் உபயோகித்த கீபோர்டை இன்னமும் வைத்து இருக்கிறார் .இன்னமும் தன் பள்ளிக்கால நண்பர்களை சந்திக்கிற பழக்கம் உண்டு.

இளம் வயதில் வறுமையில் வாடிய நினைவுகளின் அடையாளமாக இன்னமும் தானாக
நகைகளை அணிய மாட்டார்

ஆஸ்கர் விருதுகள் வழங்கப்படுவதற்கு  முன் எப்படி உணர்கிறீர்கள் என கேட்டபொழுது “எனக்கொரு அன்னை இருக்கின்றாள்” என்றார்.அதாவது நான் இந்த விருதை வென்றாலும் அல்லது வெல்ல முடியாமல் போய் விட்டாலும் என் அன்னையின் அன்பு மாறப்போவது இல்லை .அது போதும் எனக்கு என்றார் ரஹ்மான்

‘அடுத்து ஆஸ்கர்தான்’ என 10 வருடங்களுக்கு முன்பே இயக்குனர் சுபாஷ் காய் சொன்னார். பிறகு, உலக அளவில் பம்பாய் ட்ரீம்ஸ் எனும் இசை நிகழ்ச்சி, மைக்கேல் ஜாக்சனோடு இணைந்து, ‘மைக்கேல் ஜாக்சன் அண்ட் ஃப்ரெண்ட்ஸ்’, சீன மற்றும் பிரிட்டிஷ் படங்களுக்கு இசை எனப் பல வாய்ப்புகளை வெற்றிகளாக மாற்றினார். அப்படி வந்ததுதான், ‘ஸ்லம்டாக் மில்லியனர்’. ஒரே ஒரு மின் அஞ்சலில் ரஹ்மானை புக் செய்தார், இயக்குனர் டோனி பாயல். ‘ஸ்லம்டாக் மில்லியனர்’ படத்துக்கு ஆஸ்கர்கள் குவிய, ‘எல்லாப் புகழும் இறைவனுக்கே’
எனப் பணிவோடு ஆஸ்கர் மேடையில் அன்னைத் தமிழில் பேசினார்.

அமைதி மற்றும் தனிமை விரும்பி. அமைதி ஆழ்மனதின் குரலை இன்னும் தெளிவாக கேட்கவைக்கிறது ; எரிச்சல்படுத்தும் சத்தம் உண்டு செய்யும் பலர் இருக்கும் உலகில் அமைதி தான் ஒரே இன்பம் என்பது ரஹ்மானின் எண்ணம்

‘வெறுப்புக்குப் பதிலாக நான் அன்பு வழியைத் தேர்ந்து எடுத்தேன்’ என்பார். எல்லோரையும் அன்பு செய்யுங்கள் எனும் சூஃபி தத்துவத்தில் ஈடுபாடுகொண்டவர். உலக அமைதிக்காக ‘வி ஆர் தி வேர்ல்டு’ எனும் இசைப் பாடலை மைக்கேல் ஜாக்சன் இசை அமைக்கச் சொன்னார். அந்தப் பாடலைக் கேட்பதற்குள், அவர் மரணமடைந்தது சோகமான நிகழ்வு.

ரஹ்மான் நன்றாக மிமிக்ரி செய்வார், வைரமுத்து போல மிமிக்ரி செய்வதில் விருப்பம் அதிகம். பெரும்பாலும் இரவு நேரங்களில் இசை அமைப்பார். வீட்டில் பிள்ளைகள் தூங்கும் வரை அவர்களோடு இருந்துவிட்டு, பிறகு இசை அமைக்கப்போகிற ஸ்வீட் அப்பா. குழந்தைகள் மீது பெரிய அன்பு. ஒரு சுவாரசியமான செய்தி. இவருக்கும் மகன் அமீனுக்கும் ஒரே தேதியில்தான்
பிறந்த நாள்.

ரஹ்மான் லதா மங்கேஷ்கரின் பெரிய விசிறி. “லதாஜி என்னுடைய இசையமைப்பில் பாடினால் கேட்டுக்கொண்டே இருப்பேன் அது என்னுடைய இசை என்பதற்காக இல்லை ! அவர் பாடியிருக்கிறார் என்பதால் அதில் மூழ்கிப்போவேன்”  என்று சொன்னார்

இசையை… ஏழை மற்றும் திறமைசாலி மாணவர்களிடம் கொண்டுபோய்ச் சேர்ப்பதற்கு, பணம் ஒரு தடையாக இருக்கக் கூடாது என்பதற்காக இசைப் பள்ளி ஒன்றை நடத்தி வருகிறார். ”இந்தப் பள்ளியில்தான் என் கனவுகள் உள்ளன. இங்கே இருந்து சிறந்த பல இளைஞர்கள் வரவேண்டும் என்பதே என் ஆசை” என்பார்.

வெற்றியை தலைக்கு போகவிடமாட்டார். கொஞ்சம் புகழுடைய சாதாரண ,மனிதன் நான்
என்பார். ஈகோ என்பதை ‘edging god out !’ என்று அர்த்தப்படுத்திக்கொள்கிறேன்.வெற்றி மட்டுமே படைப்புத்திறனுக்கு காரணமில்லை. இசையின் ஒருமுகம் மற்றும் அதன் மீதான காதல் தான் என்னை செலுத்துகிறது. இறைவனின் எல்லையற்ற கருணையும் நான் இயங்க முக்கிய காரணம் !” என்பது ரஹ்மானின் வாக்குமூலம்

காற்றோடு கலந்தாலும் அவன் புல்லாங்குழல் வழியே சுற்றி சுழன்று வழிந்திட வேண்டும்…

– ரணதீரன் புகழேந்தி


ஹைக்கூவில் பிறந்தவளோ – பெதும்பை

ஹைக்கூவில் பிறந்தவளோ – பெதும்பை

உன் நான்கெழுத்து பெயர் கேட்டு காதில் தேன் சிந்துதடி அதை வாயாற ஜெபித்து என் வாயெல்லாம் மனக்குதடி….

உன் மென் கைகள் தொட்டு செய்த பொம்மைக்கும் உயிர் பிறக்குமடி பின்பு உன் அழகை கண்டு வெட்கி தான் நோகுமடி…

தவழ்ந்து தவழ்ந்து கணுக்காலும் கருக்குதடி அந்த கருப்புதான் உன் மொத்த அழகுக்கும் திருஷ்டியடி…

தத்தி தத்தி நடைபயில கொலுசின் ஒலி தான் மான்ட் ராகமடி அந்த ஜதிக்கு கலைவாணியே வந்து வீணையை மீட்டாளடி…

பள்ளிக்கு சென்று பாடம் படிக்க நீ துடிக்க அந்த பிரிவை கூட தாங்க மனம் மறுக்குதடி ஏனோ உன் முகத்தில் கள்ள சிரிப்படி…

பதிலறியா கேள்விகள் நீ கேட்க அத்தையும் மாமனும் உனை கண்டு பதற அவர்களை எள்ளி நாகையாடுவாயடி அந்த வகையில் நீயோ சனகனின் புதல்வியடி…

வட்ட நிலவில் பின்னிய இரட்டைஜடை குலுங்குதடி விண்மீன் கொண்டு செய்த சந்திர திலகமிட்டு இந்திரனும் ரசிப்பானடி…

ரோஜா மடல்களில் குத்திட்டு போட்ட காதணிக்கு தான் எத்துனை கர்வமடி உன் மூச்சின் காற்று பட்டு தான் மூக்குத்தியும் சிலிர்குதடி…

பட்டாம்பூச்சி சேமித்திட்ட பட்டு பாவடை தான் உனக்கு பொருத்தமடி அதை தழைய தழைய உடுத்தி நடந்து வர பூமியும் தான் ஏங்குதடி…

அளபெடைகள் அளக்க வெண்பாக்கள் வெட்க்கபட பிள்ளைதமிழ் ஒன்று உனக்காக இயற்றினேனடி ஏனோ வார்த்தைகளுக்கு தான் பஞ்சமடி….

நீ பேசும் வார்த்தைகள் கொண்டு புது இலக்கணம் செய்திட்டேனடி அந்த இலக்கண பாக்களில் சேர்ந்திட யாப்பும் தான் துடிக்குதடி…

தூரிகை பிடித்து நீ வரைந்த ஒவியமும் தான் எழுந்து ஆடுதடி உன் கண் கரு மையின் வண்ணம் கொண்டு தீட்ட தான் கேட்குமடி

மானிட உலகத்தில் நீ ஜனித்த காரணம் தான் விளங்குதடி உன் லட்சியத்தீயினில் நானும் கொஞ்சம் வெந்திட அனுமதி கொடுப்பாயோடி அடி என்னவளே ஹைக்கூவில் பிறந்தவளே….

– பிரசன்ன ரணதீரன் புகழேந்தி

ஹைக்கூவில் பிறந்தவளோ – பேதை

ஹைக்கூவில் பிறந்தவளோ – பேதை

இலையுதிர் கால இரண்டாம் திங்கள் மூன்றாம் சாமத்தில் ஜனித்தவளோ எனை முழுதும் ஆட்கொள்ள உதித்தவளோ….

கருவுக்குள் பூவாக பூத்தவளோ நந்தவன பூக்கள் பொறாமையுற வைத்தவளோ அந்த வானத்து விண்மீன் கூட்டம் கண்டேனடி உன் வருகையை எண்ணி களிக்க மகிழ்ந்தேனடி….

மூச்சை பகிர்ந்து உயிர் உடல் கொண்டாயடி
ஊண் பகிர்ந்து உடல் கொண்டாயடி
ஐஇரு திங்கள் இருளில் காத்திருப்பாயடி
எனக்காக….

காரிருள் கருவறையில் அத்தையவள் ஜதி சொல்ல நாட்டியம் அரங்கேற்றியவளோ 
மாமனவன் கூத்தாட எனை அங்கே மறந்தாயடி….

என் நினைவேற்க மனம் வளர்த்தாயடி
என் உயிர் ஏற்க உடல் வளர்த்தாயடி
எனை முழுதும் ஏற்க முழுமையானாயோ
அடி என்னவளே….

மாதுளை நிறம் கொண்டு இதழ் படைத்தான் திராட்சையின் வண்ணம் கொண்டு கண் வரைந்தான் சப்போட்டையின் தோல் கொண்டு உடல் செய்தானோடி அந்த பிரம்மன்…

மெய்வாய் திறந்து வீர் கொண்டு எழுந்தாயோடி கண்ணீர் வரத்தின்றி அழுதாயோடி எனை இவ்வுலகில் காண துடித்தாயோடி…

எட்டுத்திக்கும் ஒலித்ததோ மங்கள நாதமடி அது உன் அழுகுரல் தானடி மானும் மயிலும் அடுதடி குயிலும் கிளியும் பாடுதடி 
உனை இப்புவியில் வரவேற்க ஆனந்த கூத்தாடுதடி….

குருதியின் ஓட்டமும் தெரியுதடி பச்சை கொடிகளும் படருதடி தொப்புள்கொடியின் ஈரமும் காயுதடி பல்லில்ல வாயும் தெரியதடி….

மூன்றாம் அகவையில் நானிருக்க உன் முகம் பார்த்து ஆர்ப்பறிக்க உன் பிஞ்சு கைவிரல் தொட்டேனடி நீயோ சிலிர்த்தாயடி…

தத்தி தத்தி நீ தவள எட்டி பிடித்து நடைபயில உன் கால்கள் சிவக்க மனம் வலிக்குமடி பச்சரிசி சாதம்தனில் நெய்யிட்டு நீ உண்ணும் அழகை பார்த்து உச்சி கொட்டுமடி…

உன் பெயர் கேட்க நான் காத்திருக்க என் பேர் சொல்ல நீ வாயெடுக்க காற்றுக்கு கொஞ்சம் பஞ்சமடி உன் செவிதழ்கள் அதற்காக கெஞ்சுதடி…

அம்மையும் அப்பனும் மறந்து போய் பால் மணம் மாறது மாமன் என்று மழலை சொல் கேட்டேனடி அந்த சொல்லிலே முழுமையானேனடி அடி என்னவளே ஹைக்கூவில் பிறந்தவளே…

– பிரசன்ன ரணதீரன் புகழேந்தி

ஹைக்கூவில் பிறந்தவளோ

ஹைக்கூவில் பிறந்தவளோ

#1 காதலை கண்டு கடவுளும் பயப்படுகிறான்   எங்கே கண்ணீர் சிந்த நேர்ந்திடுமோ என்று… 

#2 அந்த கயவன் மரணத்தை சூட்சமமாக வைத்தான் ! அதை ஏன் உன் கண்களில் வைத்தான் பெண்ணே ? 

#3 முற்றத்திலிருந்த காற்றுகூட எனை தீண்ட மறுக்கிறது நீ எனை வெறுத்ததால்  

#4 பெண்ணே! உன்னை கேசாதி பாதம் வரை பாட என்னால் இயலாது ஏனென்றால் உன் கயல் விழியை பாடவே என் ஆயுள் பத்தாது!

#5 உன் கார்குழலிடை அசைவு வெளியிடும் காற்று போதும் என் ஆயுள் முழுதும் நான் சுவாசிக்க

#6 தீயினை கொண்டு நெருப்பினை அணைக்கும்போது தான் அவள் பார்வையின் ஆளுமை புரியும்

#7 உதடுகள் பேச துடிக்கும் போதுதான் வார்த்தைகள் மௌனிக்கின்றன…

#8 அவள் மூக்குத்தியின் சுடரொளியில் தெரிகிறது என் முகம் அதன் பிம்பத்தில் தெரிவதோ அவள் மனம்.

#9 அவள் கண்ணீர் துளி ஒவ்வொன்றையும் சேமித்தேன் என் பாபங்களை அளக்க….

#10 அவள் வியர்வை துளிகளை சேகரித்து தெறிக்கப்பட்டது தான் அந்த வானத்து நட்சத்திரங்கள்…. 

#11 தூரத்து அவள் முக சினுங்கலிலும் கண் ஜாடையிலும் தான் வாழ்கிறது என் காதலும் கவியும்… வாழிய குறிப்பறிதல்…
#12 அவள் கண்ணின் கரு மை போதும் என் வரலாற்றை எழுத…

#13 அவள் இடக்கண் ‘ஹை’ என்றால் அவள் வலக்கண் ‘கூ’, ‘க்’ கோ அவள் மதி வதனம்..

– ப்ரசன்ன ரணதீரன் புகழேந்தி 💓

#புதியகம்பன்

​விட்டுகொடுத்தல் ஒரு துறவுநிலை!

​விட்டுகொடுத்தல் ஒரு துறவுநிலை!

தாய் வந்து கேட்டால் அன்பை விட்டு கொடு…
தந்தை வந்து கேட்டால் அறிவை விட்டு கொடு…

நண்பன் வந்து கேட்டால் நன்றியை விட்டு கொடு…

காதலி வந்து கேட்டால் காதலை விட்டு கொடு…

மனைவி வந்து கேட்டல் ஊடலை விட்டு கொடு…

பிள்ளைகள் வந்து கேட்டால் உயிலை விட்டு கொடு…

காலன் வந்து கேட்டால் உயிரை விட்டு கொடு…

அந்த இறைவனே வந்து கேட்டால் அனைத்தையும் விட்டு கொடு…


♥♥பிரசன்ன ரணதீரன் புகழேந்தி♥♥
#புதியகம்பன்