காலனை கவியில் கதறவைத்த கவிஞன்

காலனை கவியில் கதறவைத்த கவிஞன்

நெய்யிட்டு மீசை வளர்த்தாய்

கவியிட்டு தமிழை வளர்த்தாய்
தேடிச்சோறு நிதம் தின்ன மறுத்தாயோ…
காலனையும் புல்லென மதித்தாயே 
செல்லமாவை எண்ணி காலங்கழித்தாயே….
​‘மீசை கவிஞன்’ என்றும் ‘முண்டாசு கவிஞன்’ என்றும் தமிழ் இலக்கிய உலகம் போற்றும் பாரதியார்,  தாய் மொழியாம் தமிழ் மொழியின் மீது மிகுந்த பற்றுடையவராக திகழ்ந்தார். இவர் சமஸ்கிருதம், வங்காளம், இந்தி, ஆங்கிலம் போன்ற பிறமொழிகளிலும் தனி புலமைப்பெற்று விளங்கினார். 1912 ஆம் ஆண்டு கீதையை தமிழில் மொழிப்பெயர்த்தார். ‘கண்ணன்பாட்டு’, ‘குயில்பாட்டு’, ‘பாஞ்சாலி சபதம்’,’ புதிய ஆத்திச்சூடி’ போன்ற புகழ் பெற்ற காவியங்கள் பாரதியரால் எழுதப் பெற்றன.

ஒரு கவிஞன் என்ற ஒற்றை வரியில் இவனின் ஆக்கங்களை நிறுத்திவிட முடியாது. சமூக ஆர்வலன், பத்திரிகையாளன், எழுத்தாளன், பாடலாசிரியன், சுதந்திரப் போராட்ட வீரன், தமிழ் மொழியையே தன் சுவாசமாகக் கொண்டவன், எழுச்சிமிகு சிந்தனைகளின் ஏகலைவன் என பன்முகத்தன்மைகொண்ட தமிழன், பாரதி. இந்திய விடுதலைப் போரில் இவனின் தமிழ் பெரும்பங்காற்றியதன் காரணமாகத்தான் இவரை `தேசிய கவி’ எனப் போற்றிப் புகழ்ந்தனர். தமிழ் இலக்கிய உலகம் மட்டுமல்லாது, உலக இலக்கிய அரங்கிலும் மிகமுக்கிய இடத்தைப் பிடித்தவன் இந்த மீசைக்கவிஞன்

சுதந்திரப் போரில், பாரதியின் பாடல்கள் உணர்ச்சி வெள்ளமாய், காட்டுத்தீயாய், சுதந்திரக் கனலாய் தமிழ்நாட்டை வீருகொள்ளச் செய்தது. பாரதியார் “இந்திய பத்திரிக்கையின்” மூலம் மக்களிடையே விடுதலை உணர்வை தூண்டும் வகையில் பல எழுச்சியூட்டும் கட்டுரைகளை எழுதினார். பாரதியின் எழுச்சிக்கு, தமிழ்நாட்டில் பலத்த ஆதரவு பெருகுவதைக் கண்ட பிரிட்டிஷ் ஆட்சி “இந்தியா பத்திரிக்கைக்கு” தடை விதித்து அவரை கைது செய்து சிறையிலும் அடைத்தது. அதுமட்டுமல்லாமல், விடுதலைப் போராட்டக் காலத்தில் தேசிய உணர்வுள்ள பல்வேறு கவிதைகளைப் படைத்து மக்களை ஒருங்கிணைத்த காரணத்தால், பாரதி “தேசிய கவியாக” அனைவராலும் போற்றப்பட்டார். இவர் சுதேசிமித்திரனில் உதவி ஆசிரியராக, நவம்பர் 1904 முதல் ஆகஸ்ட் 1906 வரை பணியாற்றினார். “ஆடுவோமே பள்ளு பாடுவோமே ஆனந்த சுதந்திரம் அடைந்துவிட்டோம்” என்று சுதந்திரம் அடைவதற்கு முன்பே தன்னுடைய சுதந்திர தாகத்தை தன் பாட்டின் மூலம் வெளிபடுத்தியவர், மகாகவி சுப்பிரமணிய பாரதியார்.

இவனின் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் ஆற்றல்மிக்கதாகவும் அக்னிக்குஞ்சுகளாவும் எழுச்சி கண்டன. குறிப்பாக, சுதந்திரப் போராட்டத்தின்போது இவரின் கருத்துகளும் கட்டுரைகளும் உணர்ச்சிப் பிழம்பாகவும், காட்டுக் கனலாகவும் எழுந்து விடுதலை உணர்வை உலகம் முழுக்க பறைசாற்றின. சாதாரண மக்களுக்குப் புரியும் வகையில் மிக எளிமையான தமிழில் கவி புனைந்து கட்டுரைகள் எழுதி, மக்கள் மத்தியில் விடுதலை விழிப்பு உணர்வை உருவாக்கியதில் பாரதி, பார் போற்றும் கவிஞரானார். இவரின் எழுச்சிமிகு உரையில் தமிழர்கள் விழிந்தெழுந்ததைக் கண்ட ஆங்கிலேயர், பாரதியின் பல்வேறு படைப்புகளுக்குத் தடைவிதித்து, அவரை சிறையில் அடைத்தனர்.

காலம்னிஸ்ட் எனப்படும் பத்தி எழுத்துக்களை முதன்முதலாகத் தமிழுக்கு இவர்தான் அறிமுகப்படுத்தினார். உலக விநோதங்கள், பட்டணத்துச் செய்திகள், ரஸத்திரட்டு, தராசு ஆகிய தலைப் புக்களில் நடைச் சித்திரங்களாகத் தொடர் கட்டுரைகள் எழுதினார்!

முதன்முதலாக அரசியல் கார்ட்டூன்களைப் பயன்படுத்தியவரும் பாரதியே. ‘சித்ராவளி’ என்ற பெயரில் கார்ட்டூன் இதழ் நடத்த அவர் எடுத்த முயற்சி மட்டும் நிறைவேறவில்லை!

பாரதிக்கு பத்திரிகை குரு ‘தி இந்து’ ஜி.சுப்பிரமணிய ஐயர். அரசியல் ஆசான், திலகர். ஆன்மிக வழிகாட்டி, அரவிந்தர். பெண்ணியம் போதித்தவர், நிவேதிதா தேவி!
தனிமையிரக்கம் என்பது பாரதி பாடிய முதல் பாடலாகவும், ‘பாரத சமுதாயம் வாழ்கவே’ என்பது கடைசிப் பாடலாகவும் சொல்லப்படுகிறது. ‘ஸ்வதேச கீதங்கள்’ இவரது முதல் புத்தகம்!

மணியாச்சி சந்திப்பில் கலெக்டர் ஆஷ் கொலை செய்யப்பட்ட நிகழ்வின்போது பாரதியின் மீதும் சந்தேக ரேகை விழுந்தது. வழக்கில் இவரும் விசாரிக்கப்பட்டார்!

பாரதியும் பாரதிதாசனும் சேர்ந்து ஒருநாள் அடுப்பு பற்றவைத்தார்கள். அடுப்பு பற்றவே இல்லையாம். சமையல் செய்யப் பெண்கள் எவ்வளவு சிரமப்படுவார்கள் என்பதை உணர்ந்து ‘பெண்கள் வாழ்கவென்று கூத்திடுவோமடா’ என்ற பாட்டை அன்றுதான் எழுதினார் பாரதி. மனைவியைத் திட்டுவதையும் நிறுத்தினாராம்!

அந்தக் காலத்தில் ஆசாரத்துக்கு விரோதமானது எதுவோ அனைத்தையும் செய்தார். ‘என் பெண் தாழ்ந்த சாதிப் பையனுடன் ரங்கூனுக்கு ஓட வேண்டும். அவரைத்தான் திருமணம் செய்யப்போவதாக எழுத வேண்டும். நான் ஆனந்தப்பட வேண்டும்’ என்று சொன்னவர்!

லட்சுமி, சரஸ்வதி, கிருஷ்ணன் ஆகிய மூன்று தெய்வங்களின் படங்களும் வைத்திருப்பார். கிருஷ்ணர் படத்துக்குக் கீழே பிச்சுவா கத்தி இருக்கும். அதில் பெரிய பொட்டும் இருக்கும். தினமும் இதை வணங்கிய பிறகுதான் வழக்கமான வேலைகள் தொடங்கும்

கனகலிங்கம்நாகலிங்கம் ஆகிய இருவருக்கும் காயத்ரி மந்திரம் சொல்லிக் கொடுத்து பூணூல் அணிவித்தார். பாரதி பூணூல் அணிய மாட்டார். ‘பூணூலை எடுத்துவிட்டவர்’ என்று போலீஸ் கொடுத்த விளம்பரம் சொல்கிறது!

கறுப்பு கோட், தலைப்பாகைதான் அவரது அடையாளம். வேட்டி, சட்டையில் அழுக்கு இருந்தாலும் பார்க்க மாட்டார். கிழிசல் இருந்தாலும் கவலை இல்லை. ஆனால், சட்டையில் ரோஜா, மல்லிகை என ஒரு பூவைச் சொருகிவைத்திருப்பார்!

“மிஸ்டர் காந்தி! கடற்கரையில் நாளை பேசுகிறேன். நீங்கள் தலைமை வகிக்க வர வேண்டும்” என்று இவர் சொன்னபோது, “கூட்டத்தை மறுநாளுக்கு மாற்ற முடியுமா?” என்று கேட்டார் காந்தி. “அது முடியாது. ஆனால், நீங்கள் ஆரம்பிக்கப்போகும் இயக்கத்துக்கு என்னுடைய ஆசி” என்று சொல்லிவிட்டு வெளியேறிய பாரதியைப் பார்த்துக்கொண்டே இருந் தார் காந்தி. “இவரைப் பத்திரமாகப் பாதுகாக்க வேண்டும்” என்று அருகில் இருந்தவர்களிடம் கவலைப்பட்டார் காந்தி!

தன்னுடைய எழுத்துக்களை 40 தொகுதிகளாகப் பிரித்து புத்தகங்கள் வெளியிடத் திட்ட மிட்டார். ஆளுக்கு 100 ரூபாய் அனுப்பக் கோரிக்கைவைத்தார். யாரும் பணம் அனுப்பவில்லை!

எப்போதும் மனைவி செல்லம்மாளின் தோளில் கையைப் போட்டுத்தான் சாலை யில் அழைத்துச் செல்வார். ‘பைத்தியங்கள் உலவப் போகின்றன’ என்று ஊரார் கிண்டலடிக்க, இவர் பாடியதுதான், ‘நிமிர்ந்த நன்னடை… நேர்கொண்ட பார்வை’ பாட்டு!

தமிழ், ஆங்கிலம், சம்ஸ்கிருதம், பிரெஞ்சு, தெலுங்கு ஆகிய மொழிகள் தெரியும். போலீஸ் விசாரணையின்போது, ‘நீங்கள் லண்டனில் படித்தவரா? உச்சரிப்பு இவ்வளவு துல்லியமாக இருக்கிறதே?’ என்று ஆச்சர்யப்பட்டாராம் அதிகாரி!

தமிழ், தமிழ்நாட்டின் சிறப்பு குறித்துப் பாட்டு எழுதி அனுப்ப மதுரைத் தமிழ்ச் சங்கம் சார்பில் அறிவிப்பு வெளியானபோது, இவர் எழுதி அனுப்பிய கவிதைதான், ‘செந்தமிழ் நாடெனும்போதினிலே’ அதற்கு அன்று 100 ரூபாய் சன்மானம் கிடைத்தது!

விவேகானந்தரின் சிஷ்யையான நிவேதிதா தேவி இவருக்கு ஒரு ஆல மர இலையைக் கொடுத்திருந்தார். இமயமலையில் இருந்து எடுத்து வந்ததாம் அது. தான் மரணிக்கும் வரையில் அந்த இலையைப் பொக்கிஷமாக வைத்திருந் தார் பாரதி!

திருவல்லிக்கேணி பார்த்தசாரதி கோயில் யானைக்கு வெல்லத்தை இவர் கொடுக்க… அது தும்பிக்கையால் தள்ளிவிட்டதில் தலையிலும் மார்பிலும் பலத்த காயம் ஏற்பட்டது. அதில் இருந்து மீண்டவர் ‘கோயில் யானை’ என்ற கட்டுரையைக் கொடுத்தார்!

‘ஆப்கன் மன்னன் அமானுல்லா கானைப்பத்தி நாளை காலையில எழுதி எடுத்துட்டுப் போகணும்’ என்று சொல்லிவிட்டுப் படுத்தார். தூக்கத்தில் உயிர் பிரிந்தது. அவரது உடல் புதைக்கப்பட்ட இடம், சென்னை கிருஷ்ணாம்பேட்டைச் சுடுகாடு. அன்றைய தினம் இருந்தவர்கள் 20-க்கும் குறைவானவர்களே

தமிழ் இலக்கியம் தத்தெடுத்துக்கொண்ட அந்த மீசைக் கவிஞன், தமிழர்களுக்கும் தமிழ் மண்ணுக்கும் மட்டுமல்லாது, அகில உலக இலக்கிய ஆர்வலர்களின் மூத்த மகனாக, தமிழ் மொழியின் தலைமகனாக விளங்கியது காலம் என்கிற காலனால் பொறுத்துக்கொள்ள முடியவில்லைபோலும். பாரதியின் காலத்தைச் சுருக்க எத்தனித்த காலன், யானை வடிவில் உருவெடுத்து தமிழ் போற்றும் நல்லுலகத்திடமிருந்து பாரதியைப் பிடிங்கிச் சென்றான். ஆம், சூழ்நிலை காரணமாக, சென்னை திருவல்லிக்கேணியில் உள்ள பார்த்தசாரதி கோயில் யானையின் கால்களால் காயமடைந்து, உடல் நலிவடைந்து 1921-ம் ஆண்டு செப்டம்பர் 11-ம் நாள் தமிழ் உலகைவிட்டு பிரிந்தது பாரதி என்கிற சுப்பிரமணியனின் உயிர்.

வாரணம் மிதித்தா எம்பாரதி இறந்தான்

காற்று வெளியிடையில் காதல் மொழி பேசியவள் 

வார்த்தை தவறிவிட்டதால் அல்லவா இறந்தான்…

பாரதியை மக்கள், ‘கவி’, ‘மானுடம் பாடவந்த மாகவி’, ‘புது நெறி காட்டிய புலவன்’, எ’ண்ணத்தாலும் எழுத்தாலும் இந்திய சிந்தனைக்கு வளம் சேர்த்தவர்’, ‘பல்துறை அறிஞர்’, ‘புதிய தமிழகத்தை உருவாக்க கனவு கண்ட கவிக்குயில்’, ‘தமிழின் கவிதை’ மற்றும் உரைநடையில் தன்னிகரற்ற புலமை பெற்ற பேரறிவாளர்,  என்றெல்லாம் புகழ்கின்றனர். உலகதமிழர் நாவில் மக்கள்கவி பாரதியாரின் பெயர் அடிக்கடி உச்சரிக்கபடுகிறது என்றால் அது மிகையாகாது.

– ரணதீரன் புகழேந்தி

Advertisements

இலக்கியத்தின் இலக்கணம் சுஜாதா

இலக்கியத்தின் இலக்கணம் சுஜாதா

”தன் எழுத்தில் உள்ள குறைகளையும் பாசாங்குகளையும் அடையாளம் கண்டுகொள்ளாதவன் நன்றாக எழுத முடியாது” – இந்தச் சுட்டெரிக்கும் வரிகளுக்குச் சொந்தக்காரர், எழுத்தாளர் சுஜாதா. 

இலக்கியங்களுக்குள் கோலோச்சியிருந்த எழுத்துகளை, தன் கற்பனையாலும் சிந்தனையாலும் நவீன உலகுக்குள் கொண்டுவந்து, இளைஞர்களுக்கு நளினம் பாய்ச்சியவர், சுஜாதா. அறுபதுகளில் ஆரம்பித்த அவருடைய எழுத்துப் பயணம், அவர் இறக்கும்வரை தொடர்ந்தது. கி.ரங்கராஜன் என்னும் இயற்பெயர்கொண்ட சுஜாதா, தன் மனைவியின் பெயரையே புனைபெயராக்கிக்கொண்டார். யாரும் பயன்படுத்தாத ஒரு புதிய மொழிநடையையும் கருப்பொருள்கள்கொண்டு எழுதுவதையும் அவர் உருவாக்கினார். அறிவியலுக்கும், இலக்கியத்துக்கும் புதிய பங்களிப்பைத் தந்தார். அவருடைய எழுத்து, தமிழுக்கு ஒரு பாய்ச்சல் என்றால் மிகையாகாது.

சிறுகதைக்கு இலக்கணம்!

”இன்றைக்கு எல்லாரும் ஒப்புக்கொள்ளும்படியாகச் சிறுகதையை அறுதியிட்டால், ‘சின்னதாகச் சொல்லப்பட்ட கதை’.  அவ்வளவுதான்… வேறு எந்த விதிகள்  இருந்தும் அதன் வீச்சைக் கட்டுப்படுத்துவதாகத் தெரியவில்லை. ‘சின்னதாக’ என்பதும் ஓர் அளவுக்குத்தான்” என்று சிறுகதைக்குச் சின்னதாக இலக்கணம் சொல்லும் சுஜாதா, ‘ஒரு சிறுகதை, எப்படி இருக்க வேண்டும்’ என்பதை இப்படி விவரிக்கிறார்.

”எனக்குத் தெரிந்தவரை ஒரேயொரு விதிதான் அதற்கு. சிறிதாக உரைநடையில் விவரிக்கப்பட்ட கதை. நல்ல சிறுகதை என்பது, சிறிதாகச் சிறப்பாக விவரிக்கப்பட்ட கதை. சிறிதாக என்றால், சுமார் ஆயிரத்திலிருந்து பத்தாயிரம் வார்த்தைகளுக்குள் சொல்லலாம் என்று குத்துமதிப்பாகக்கொள்ளலாம். நூறு பக்கம் இருந்தால், அதைச் சிறுகதை என்று ஒப்புக்கொள்வது கடினம். அதேபோல், ஒரு பக்கத்தில் இருந்தால்… அது, கதைச் சுருக்கம். நான்கு வரிகளுக்குக் கீழிருந்தால் கவிதையாகச் சொல்லிவிடலாம். சில நேரங்களில், சில கட்டுரைகளைக்கூடச் சிறுகதையாகக் கருதலாம். கதை, சிறப்பாக இல்லையென்றால் அதை மறப்பார்கள். ஒரு கதை, ஜீவித்திருக்க… அது, சிறப்பாகச் சொல்லப்பட்டிருக்க வேண்டும். யாரைப் பற்றியும் எதைப் பற்றியும் இருக்கலாம்; நூற்றாண்டுக்காலத்தையோ…  சில நிமிஷங்களையோ சொல்லலாம். கறுப்போ… சிவப்போ, ஏழையோ… பணக்காரனோ, வயதானவர்களோ… இளைஞர்களோ, நோயாளிகளோ… தர்மகர்த்தாக்களோ, விஞ்ஞானிகளோ… வேதாந்திகளோ எந்தக் கதாபாத்திரங்களும் தடையில்லை. மனிதர்களே இல்லாமல்கூட கதை சொல்லலாம்; கண்ணீர் வரச் சொல்லலாம்; சிரிக்கச்சிரிக்கச் சொல்லலாம். கோபம், ஆர்வம், வெறுப்பு போன்ற ஒன்பதில் ஏதேனும் ஒன்று வரும் அளவுக்கு ஓர் உணர்ச்சியைத் தந்தால் போதும்.”

‘கணேஷ் – வசந்த்’ கதாபாத்திரங்கள்!

அவர் சொன்ன சிறுகதைக்கான இலக்கணத்தை அனைவரும் பின்பற்றியதால்தானோ என்னவோ தெரியவில்லை, இன்று அவர் வழியில் ஆயிரம் சிறுகதை எழுத்தாளர்கள் முளைத்துள்ளார்கள். ”சுஜாதாவைப் பற்றியும், அவருடைய எழுத்துகள் பற்றியும் கொஞ்சம் சொல்லுங்கள்” என்று  அவர் வழியிலேயே அறிவியல் புனைவுக் கதைகள் எழுதிவரும் அவருடைய பரமவிசிறியும், எழுத்தாளரும் பத்திரிகையாளருமான ஒருவரிடம் பேசினோம். ”நறுக்…நறுக்கான வார்த்தைகளையும், சட்… சட்டெனச் சொல்வதையும் அவர் கடைபிடித்தார். சங்க இலக்கியங்களுக்கும், திருக்குறளுக்கும் எல்லோரும் புரிந்துகொள்ளும் வகையில் மிகவும் எளிமையான முறையில் உரை எழுதியுள்ளார்.

சின்னச்சின்ன வார்த்தைகளைக்கொண்டு எளிமையாக எழுதினார். உதாரணத்துக்கு, ‘இறங்கினான்’ என்ற வார்த்தையை ஒவ்வொரு வரியாக… அதாவது, ஓர் எழுத்தை மட்டும் வரியாகப் போட்டு ஒன்றன்கீழ் ஒன்றாக எழுதும் புதுமையைக் கையாண்டார். நிறைய விஞ்ஞானக் கதைகளையும், துப்பறியும் கதைகளையும் எழுதினார். துப்பறியும் கதைகளில், ‘கணேஷ் – வசந்த்’ என்கிற இரண்டு கதாபாத்திரங்களைவைத்து கதை எழுதியிருப்பார். ‘கணேஷ் – வசந்த்’ கதை என்றாலே, அந்தக் காலத்தில் பிரபல வார பத்திரிகைகளின் விற்பனை ஒரு லட்சத்தைத் தாண்டும். கணேஷும், வசந்த்தும் சம்பந்தப்பட்ட ஒரு கதையில், இருவருக்கும் சண்டை வந்து பிரிந்துபோகும்படியான சூழ்நிலை உருவாகும். இதைப் படித்த அவர்களுடைய வாசகர்கள் துடித்துப்போனதுடன், சுஜாதாவுக்கு போன் செய்து முடிவை மாற்றுமாறு வேண்டுகோள் விடுத்தனர். ‘அவர்கள் பிரியமாட்டார்கள்’ என்று அவர் சொன்னபிறகே, அந்தப் பிரச்னை முடிவுக்கு வந்தது. அவருடைய மற்றொரு கதையில், வசந்த் இறக்கும் தருவாயில் இருப்பதாக ஒருமுறை எழுதிவிட, அப்போதும் இதேபோன்று பிரச்னை எழுந்தது.

‘ஏன், எதற்கு, எப்படி?’

கணேஷ் – வசந்த்தைப் போன்று அறிவியல் கதைகளில் ஆத்மா – நித்யா என்ற கதாபாத்திரங்களை உருவாக்கினார். அந்தக் கதைகளில் செவ்வாய்க்கிரகத்தைப் பற்றிச் சொல்லியிருக்க மாட்டார். ஆனால், நம் பிரச்னைகளை அறிவியல் மூலமாக உணர்த்தியிருப்பார். திருப்பதியைப் பற்றி ஒரு கதை எழுதியிருப்பார். அதில், வேற்றுக்கிரகவாசிகளிடம் திருப்பதியைச் சுற்றிக்காட்டும் நபர், ஒரு கடலைக் காண்பித்து… ‘இதுதான் திருப்பதி, இதைக் கும்பிட்டுக்கோங்க’ என்று சொல்வார். காரணம், இயற்கை மற்றும் அறிவியலால் திருப்பதி கடலுக்குள் மூழ்கியதாகத் தன் கற்பனையைப் பதிவுசெய்திருப்பார். அவர் எழுதிய அறிவியல் கதைகளில், ‘என் இனிய இயந்திரா’, ‘மீண்டும் ஜீனோ’ போன்றவை மிகவும் பிரபலமானவை. இவையிரண்டும் ‘ஆனந்த விகடனி’ல் வெளியானவை. இதுதவிர, அறிவியல் கேள்வி – பதில்கள் பற்றி, ‘ஏன், எதற்கு, எப்படி’ என்கிற தலைப்பில், ‘ஜூனியர் விகடனி’ல் ஒரு தொடர் எழுதினார். இதை வாசகர்கள் வெறிகொண்டு படித்தனர். ‘அமெரிக்கா, ஜப்பான் போன்ற நாடுகளில் இப்படியான ஒருமுறையில் எழுதுகிறார்கள்’ என புதுப்புது எழுத்தாளர்களை அவர் உருவாக்கினார். ஒருமுறை தொலைக்காட்சி நேர்காணலின்போது, வாசகர்கள் அவரிடம் பலவாறு கேள்வி கேட்டனர். அவற்றுக்கு எல்லாம் மிகவும் பொறுமையாக விடையளித்த அவர், நிகழ்ச்சியின் முடிவில், ‘இதுவரை நீங்க என்னைக் கிழிகிழினு கிழிச்சதுக்கு நன்றி’ என்று மகிழ்ச்சி பொங்கச் சொல்லிவிட்டுச் சென்றாராம்” என்றார், சுவைபட.

”எழுத சலித்துக்கொண்டதில்லை!”

”உண்மையில், என் சிந்தனையும் அவருடைய கதை சித்தரிப்பும் ஒப்பாகவில்லை. காரணம், தன்னுடைய கதைகளில் புதுமையான சிந்தனை இருக்க வேண்டும் என விரும்பினார். நான் அப்படியில்லை. மிகவும் பழமையான சிந்தனைகொண்டவள். திருமணமான புதிதில், அவரது கதையை விமர்சனம்செய்தது உண்டு. பின்னாளில் அதை விட்டுவிட்டேன். அவரைப் பொறுத்தவரையில் தனக்குள்ளேயே வாழ்ந்தவர்; உணர்ச்சிகளைப் பெரும்பாலும் வெளியே காட்டாதவர்; அவர் எழுதிய கதைகளைப் பொறுத்தவரை… ஒரு கர்த்தாவாக மட்டுமே பேசுவார்; விருப்புவெறுப்புகளை நம்மிடம் பகிர்ந்துகொள்ள மாட்டார்; எதையும், எப்போதும் வெளியே சொல்லமாட்டார். கதை பற்றிய விஷயமும் அதுபோல்தான். என்ன எழுதுகிறார், எதைப் படமாக எடுக்கிறார்கள் என எதையும் பகிர்ந்துகொள்ள மாட்டார். என்றுமே அவர், எழுத்துப் பணியில் சலித்துக்கொண்டதில்லை. எழுத ஆரம்பித்துவிட்டால்… அவருக்கு சாப்பாடு, தூக்கம் எதுவும் வேண்டியதில்லை. எழுதுவது , படிப்பது… இவை இருந்தால் போதும். ‘சாகும்வரை எழுதிக்கொண்டிருக்க வேண்டும்’ என்று ஆசைப்பட்டார். அதுபோலத்தான் நடந்தது” என்று தன் கணவரின் குணங்களை, ‘விகட’னின் நேர்காணலின்போது ஒருமுறை சொல்லியிருந்தார் அவர் மனைவி சுஜாதா.

”நான் பிரச்னைகளுக்குத் தீர்வு காண முயலவில்லை. அவற்றை, ஒழுங்காக விவரிப்பதில்தான்… சொல்வதில்தான் அக்கறை காட்டியுள்ளேன்” என்று சொல்லும் சுஜாதா, ”ஒரு வாசகன், தனக்குப் பிடித்தமான எழுத்தாளனை… நண்பனைப்போலத் தேர்ந்தெடுக்கிறான். காரணம், அந்த எழுத்தாளன் எழுதுவது அவனுக்குப் புரிகிறது” என்று அவர் சொன்னதால்தான்…  இறந்த பிறகும் இன்றைய இளம் தலைமுறையினரின் மனங்களில் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறார்.

”மொத்தத்தில் சிறுகதை என்பது, அற்புத கணத்தை நிரந்தரமாக்கும் ரசவாதம்” என்று சுஜாதா சொன்னது எத்தனை உண்மை?

இலக்கியம் கடத்துகிறேன்!

இளம் தமிழ் எழுத்தாளர்கள் சந்திக்கும் விமர்சனங்கள் இரண்டு வகை. ‘சுஜாதா மாதிரியே எழுதறீங்க…’, ‘சுஜாதா மாதிரி இல்லை’. விசேஷம் என்னவென்றால், இரண்டுக்குமே சம்பந்தப்பட்ட எழுத்தாளர்கள் சந்தோஷமாகப் புன்னகைத்து விடுவதுதான்!

”இவர் தமிழ் எழுத்தாளர்…”

”நல்லது… சாப்பாட்டுக்கு என்ன பண்றார்?” என்பது போன்ற உரையாடலுக்கு வாய்ப்பில்லாத நிலையை உருவாக்கி, எழுத்தாள சாதிக்குச் சமூக அந்தஸ்து வாங்கிக்கொடுத்தவர், சுஜாதா. உள்ளூரில் இருந்தால் சொல் தொகுப்பில் (Word Processor) தன் படைப்புகளை அடித்து விடுகிறார். தூரதேசம் போனால் ‘மோடம்’ உபயோகித்து அனுப்பிவிடுகிறார். ‘கலைஞர்கள் அறிவியல் எதிரிகள்’ என்கிற வசையை ஒழித்தவர். அறிவியல் புனைகதைகளைத் தமிழில் பிரபலப்படுத்திய, புனைகதையல்லாத அறிவியல் கட்டுரைகளுக்கு மத்திய அரசு விருது வென்ற தமிழர். மனதைப் பாதிக்கும் எந்தச் சம்பவம் எப்போது நடந்தாலும், அதுபோல் ஒன்றைப் பற்றி சுஜாதா ஏற்கெனவே எழுதியிருப்பது நினைவுக்குவரும். முன்பு சென்னையிலும் போன வாரம் கல்கத்தாவிலும் புத்தகக் கண்காட்சியில் புத்தகங்கள் எரிந்துபோனபோது இவருடைய ‘ஒரு லட்சம் புத்தகங்கள்’ ஞாபகம் வந்தது.

பிரபலமாகாத பிற இலக்கியவாதிகளைத் தன்னுடைய ‘வாசக வங்கி’க்கு அறிமுகப்படுத்துவதை நியதியாகவே கடைப்பிடித்துவருபவர். ‘தீவிர இலக்கியத்துக்கும் பொழுதுபோக்குப் பத்திரிகைகளுக்கும் இடையில் பாலம் போட்டு நல்ல இலக்கியத்தைக் கொஞ்சமாகக் கடத்துகிறேன்’ என்று இவர் சொல்வது வெறும் அவையடக்கம்தான். ‘ரயில் பயணி ஒருவர் மாத நாவலைப் படித்துவிட்டு அதை வாழைப் பழத் தோல் போல ஜன்னலுக்கு வெளியே எறிவதைப் பார்த்த கையோடு, மாத நாவல் எழுதுவதை நிறுத்திக்கொண்டவர். பந்தயத்தில் கலந்து கொள்ளாமலேயே எப்போதும் முதல் இடம். ‘திறமையான கதை சொல்லி’ என்றாலும், கட்டுரை வாசிப்பையும் சுவாரஸ்யப்படுத்தியவர், ‘ரொம்ப நல்ல விஷயம் என்றால், அதிகபட்சம் மூன்று பக்கக் கட்டுரை எழுதலாம். குறைந்தபட்சம் என்று எதையும் சொல்லப்போவதில்லை’ என்கிறார்.

குறைந்தபட்சமாக மூன்று வாக்கியங்களில்கூட இவர் கணையாழியின் கடைசிப் பக்கங்களில் எழுதிய கட்டுரைகள் வாசகர்களின் ஞாபகத்தில் பதிந்திருக்கின்றன. அவ்வப்போது மனதில் தோன்றி மறைந்த யோசனைகள் என்பதால், கணையாழிக் கட்டுரைத் தொகுப்பு ஒன்றுக்கு ‘நீர்க்குமிழிகள்’ என்று பெயர்வைத்தார். ஆனால், தீட்டிய எழுத்தால் அவை நிரந்தரம் பெற்று, அடுத்தடுத்த பதிப்புகளாக அச்சாகிக்கொண்டிருக்கின்றன.

இவருடைய மொத்தப் புத்தகங்களில் ‘நல்ல’ புத்தகங்கள் என்று குறிப்பிடப்போனால், ‘மணிமேகலைப் பிரசுரப் புத்தக விலைப் பட்டியல்’ மாதிரி ஆகிவிடும்.

”இப்போது என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள்?”

”பாலுமகேந்திரா, ஷங்கர் படங்களுக்கு வசனம் எழுதுதல், கல்லூரிகளுக்குப் போய் கம்ப்யூட்டர், இன்டர்நெட் பற்றி பிரசங்கம் செய்தல், சிங்கப்பூர் பிராட்காஸ்டிங் கார்ப்பரேஷனில் ‘சின்னக் குயிலி’ என்கிற கதை தொடராகிறது. புறநானூறுக்கு ‘புதுநானூறு’ என்கிற பெயரில் புதுக்கவிதை வடிவத்தில் உரையெழுதுகிறேன். அதற்கு விஸ்தாரமான ஒரு முன்னுரையும் யோசனையில் இருக்கிறது. விஜய் டி.வி-யில் ‘ஏன், எதற்கு, எப்படி’ மாதிரி அறிவியல் கேள்விகளுக்குப் பதில் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறேன்.”

”உங்கள் சமீப எழுத்துக்களில் ஒரு ‘திடுதிப்’ மாற்றம் தெரிகிறது. நீதி, அநீதி போன்ற மதிப்பீடுகள் சார்ந்து எழுத ஆரம்பித்திருக்கிறீர்கள். இதை ‘சுஜாதாவின் வயோதிகம்’ என்று வர்ணிக்கலாமா?”

”திரும்பத் திரும்ப மர்மக் கதைகள் எழுதிக் கொண்டிருக்க எனக்குச் சம்மதம் இல்லை. அறிவியல், சமூக நெறிகள் சார்ந்து யோசிக்கிறேன் என்பது உண்மைதான். ‘என் கவலைகள் மாறுகின்றன’ என்பதைத்தான் இது குறிக்கிறது.”

‘கார் அடியில் படுத்திருந்து கறுப்பாய் எழுந்திருக்கும் சிறுவனை’ப் பார்த்து விசனப்படும்போது ‘கவிஞர்’ சுஜாதா;

‘தேசாயின் ஆட்சியிலே சந்தோஷம் – பேசாமல்

பாத்திரம் ஒன்றை எடுத்துக்    கொண்டெல்லோரும்

………………………………….. குடிக்க வாரும்’

என்று வெண்பாவில் விமர்சிக்கும்போது குறும்பர்;

‘நைலான் கயிற்றி’ல் ஆரம்பித்து ‘ரவுடியைச் சுட்ட குண்டுக்கு இலக்காகிச் செத்துப்போன இளைஞனின் அம்மாவைப் பேட்டி எடுக்கும் செயற்கைக்கோள் தொலைக்காட்சி செய்தியாளன்’ வரை நிகழ்காலச் சூட்டை இலக்கியத்தில் பதிவுசெய்யும் சமூகக் கதை எழுத்தாளர்.

‘புரவி’களைத் தலையில் தட்டி ‘குதிரை’களாக்கிய சரித்திரக் கதாசிரியர்; மேடை நாடகத்திலேயே ரசிகர்களை உணர்ச்சிவசப்படவைக்க முடிந்த நாடகக்காரர்; எஸ்.பி.முத்துராமனிலிருந்து பாரதிராஜா வழியாக மணிரத்னம் வரை வர முடிந்த ஒரே வசனகர்த்தா…

இவருடைய (கணேஷ்) வசந்த் பாணியில் பிரமித்துச் சொல்லப் போனால், ‘என்ன மாதிரி ஆளுய்யா இவரு
ஞாயிற்றுக்கிழமையானால் நான் தவறாமல் பார்ப்பது – ஹிண்டு பத்திரிகையின் ‘மேட்ரிமோனியல்’ விளம்பரங்களை. எனக்குக் கல்யாண உத்தேசம் எதுவும் இல்லை. அது 37 வருடங்களுக்கு முன்னேயே நிகழ்ந்து, சண்டை போட சப்ஜெக்ட் தீர்ந்துபோய் நானும் மனைவியும் ஒரு சமநிலைக்கு வந்துவிட்டோம்.

‘ஹிண்டு’வின் இந்தத் திருமணப் பக்கங்கள் நம் சமூகத்தின் உண்மையான குறிகாட்டி. இந்த நாட்டில் குறிப்பாகத் தென் நாட்டில் அத்தனை சாதிகளும் பத்திரமாக இருக்கின்றன என்பதற்கு அத்தாட்சி.

உ-ம்: ஆர்சி வன்னியர், தெலுகு புராட்டெஸ்டன்ட், கிறிஸ்டியன் நாடார், ரோமன் கத்தோலிக், கள்ளர் – முக்குலத்தோர், தமிழ் முஸ்லிம், சன்னி உருது, பலிஜா நாயுடு, கேரளைட் விஸ்வகர்மா, பாலக்காடு ஈழவா, தெலுகு யாதவா, வன்னியகுல ஷத்ரியா, வடமா பரத்வாஜா, வடகலை நைத்ரியகாசியபம்!

‘ஆயிரம் உண்டிங்கு சாதி – இது ஞாயிறுதோறும் தவறாத சேதி’ என்று பாரதி இப்போது பாடியிருப்பார்.

இதை நான் தனிப்பட்ட விமர்சனம் செய்வதைவிட, இதில் பொதிந்துள்ள சமூகவியல் செய்திகள்தாம் எனக்கு முக்கியமாகப்படுகின்றன.

  1. சாதி இல்லை என்கிற கொள்கை வீட்டுக்கு வெளியே மற்றவர்களுக்கு.
  2. தங்கள் குடும்பத்துக்கு வரும்போது மட்டும் சாதி பாராட்டுகிறார்கள். இதற்குப் பல யதார்த்தமான காரணங்கள் இருக்கலாம். உணவுப்பழக்கங்கள், மொழி, பெறப்போகும் பிள்ளைகள் குழப்பம் இல்லாமல் வளர்வது.
  3. பிராமணர்கள் மட்டுமின்றி அனைத்து வர்க்கத்தினரும் சாதி பாராட்டுகிறார்கள் – கல்யாணம் என்று வரும்போது.
  4. ‘கிரீன்கார்டு ஹோல்டர்’ என்கிற புதிய சாதி உருவாகிக்கொண்டிருக்கிறது.

வேலைவாய்ப்பு, மெடிக்கல் அட்மிஷன் – இவற்றுக்கும் சாதி தேவைப்படுவது வேறு விஷயம்.

இவற்றை மீறித்தான் கலப்புத் திருமணங்கள் நிகழ்கின்றன. அதுவும் வேறு விஷயம். அதன் பின்னும் சாதிகள் பத்திரமாக இருப்பதுதான் செய்தி.

உதாரணம்: Mother brahmin, father vanniyar, 26-poorattathy, multinational company, five figure salary, seeks graduate girl brahmin or pure vegetarian..

இந்த விளம்பரத்தில் ஒரு நாவலுக்குரிய சமாசாரமே இருக்கிறது.

‘உத்தரகாசியில் இமாலய மலையின் மடியில் நிலநடுக்கம் ஏற்பட்டு பலர் இறந்துபோனார்கள்’ என்ற செய்தி என்னை எப்படிப் பாதித்தது எனில், நான் அந்த ஜோஷிமட் – தேவப்ரயாக் போன்ற இடங்களுக்குப் போயிருந்தபோது, நல்லவேளை பூகம்பம் வராமல் தப்பித்தோம் என்பதுதான் முதல் எண்ணமாக இருந்தது. மரணம் நம்மைப் பாதிக்க, அருகாமை வேண்டும். ‘சார், நம்ம ராமசாமி தெரியும் இல்லை… தெனம் அரக்கீர, மொளக்கீர…னு கூவிக்கினே போவானே… லாரி அடிச்சு உயுந்து பூட்டான் சார்’ என்று என் வீட்டு வாட்ச்மேன் சொல்லும்போது உத்தரகாசியில் இறந்த நூறு பேரைவிட அதிகமாக அனுதாபம் ஏற்படுகிறது. மனதில் – அந்த ராமசாமியைக் கொண்டுவந்து, எப்போது கடைசியாகப் பார்த்தோம் என்று யோசித்து, போனால் போகிறது என்று அவனுக்குச் சில நல்ல குணங்கள் சேர்த்து ஓர் இரங்கல் தெரிவிக்கிறோம். ‘சண்டையே போட மாட்டான்… குடுக்கற காசை வாங்கிட்டு போயிருவான்யா.’

ஒவ்வொரு முறை மரணத்தைச் சந்திக்கும்போதும் அந்த ஆசாமி போய்விட்டான். நாம இன்னும் உயிருடன் இருக்கிறோம் என்கிற ஆறுதல்தான் அடித்தளத்தில் இயங்குகிறது.

பொய்கையாரின்,

பெயரும் கருங்கடலே நோக்கும் ஆறு, ஒண்பூ

உயரும் கதிரவனே நோக்கும் – உயிரும்

தருமனையே நோக்கும் – ஒண் தாமரையாள் கேள்வன்

ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு

என்ற வெண்பாவில் போல நதி கடலையே நோக்கிச் செல்லும். மலர் சூரியனையே நோக்கும். அதுபோல் உயிர், மரணத்தையே நோக்கும். உணர்வு அல்லது ஞானம் பகவானை இயல்பாக அறியும் என்று உயிரையும் உணர்வையும் பிரித்துவிட்டால், மரண பயம் போச்சு!

மூன்று சுவாரஸ்யமான கிரிக்கெட் மேட்ச்கள்.

தென் ஆப்பிரிக்காவும் நியூஸிலாந்தும் ஆடிய ஆட்டத்தில் கேர்ஸ்டன் கடைசிப் பந்தில் நாலு ரன் எடுக்க வேண்டியிருந்தது. சிக்ஸர் அடித்து முடித்தார்.

லாரா தனியாக ஆஸ்திரேலியாவை எதிர்த்து, டெஸ்ட் மேட்ச்சில் சதம் அடித்து வென்றார்.

ஜடேஜா கேப்டனாக இருந்து சதம் அடித்து இலங்கையை வென்றது நிறைவாக இருந்தது.

ஆனால், உலகக் கோப்பை இந்தியாவுக்குக் கிடைக்குமா என்பது சந்தேகம்தான். இன்றைய தேதிக்கு மிகச் சிறப்பாக ஆடும் இரண்டு அணிகள் பாகிஸ்தான் மற்றும் தென் ஆப்பிரிக்காதான்.

பாகிஸ்தானின் ஷோயப் அக்தர்தான் உலகத்திலேயே அதிவேகப் பந்து வீச்சாளர் என்கிறார்கள். வாஸிம் அக்ரம் நல்ல ‘வடிவத்தில்’ இருக்கிறார். உலகக் கோப்பையில் நாம் இருக்கும் பகுதியில் எல்லாப் பெரிய டீம்களும் இருக்கின்றன.

பொறுத்திருப்போம். ஓர் இந்தியன், தமிழ்நாடன் என்ற முறையில் சடகோபன் ரமேஷ், ராபின்சிங், டிராவிட் நன்றாக ஆட வேண்டும். டெண்டுல்கர் 18 ரன்னைத் தாண்ட வேண்டும். (அதன் பின் 90-ல்தான் கவனம் இழப்பார்.)

சிக்ஸர் அடிக்கக்கூடிய ஷார்ட் பிட்ச் பந்துகளை கும்ப்ளே திடீர் திடீரென்று போடக் கூடாது. கல்கத்தா ஈடன் கார்டன் போன்ற புல்வெளி பிட்ச்சில் இவர்கள் கோகோ கோலா, பெப்சி விளம்பரத்துக்குப் போகாமல் நன்றாகப் பழக வேண்டும் என்று நான்கூட, அரங்கனை வேண்டிக்கொண்டிருக்கிறேன்.

ஒரு கிரிக்கெட் பிரேமி என்ற ரீதியில் தென் ஆப்பிரிக்காதான் சிறந்த அணி என மதிப்பிடுகிறேன். அடுத்து பாகிஸ்தான். இங்கிலாந்துக்கு ‘நம்மாத்து’ சான்ஸ் இருக்கிறது. ஆனால், உலகக் கோப்பையை தென் ஆப்பிரிக்கா பெறுமா என்பது நிச்சயம் இல்லை. ஒரு நாள் கிரிக்கெட். அந்த நாள் யார் நன்றாக ஆடுகிறார்களோ, அவர்கள் அற்பமான பங்களாதேஷ் அணியாக இருந்தாலும், வெல்லலாம். இந்தியா 83-ல் அப்படித்தானே வந்தது. ஆகவே, ஜிம்பாப்வே கோப்பையை எம்பிப் பிடித்தாலும் ஆச்சரியம் இல்லை. உலகக் கோப்பையை இந்தியா வென்றால், திருப்பதிக்கு யாரையாவது அழைத்துப் போய் மொட்டை அடித்துவைப்பதாக வேண்டிக்கொண்டிருக்கிறேன்.

—–

ஒரு தந்தை, ரூபாய் 5,000-க்கு தன் மூன்று வயதுப் பெண் குழந்தையை விற்றார். வண்ணாரப்பேட்டையைச் சேர்ந்த இந்தத் தந்தை, போதைப்பொருள் பழக்கத்துக்கு உள்ளானவர். அதனால் தன் பெண் குழந்தையை ஒரு பெண் மூலம் அமிஞ்சிக்கரை ஏஜென்சிக்கு விற்றுவிட்டாராம்.

குழந்தையின் தாய், 3,500 ரூபாய் திருப்பிக் கொடுத்து பாக்கியைக் கூடியவிரைவில் தருகிறேன் என்று சொல்லி, குழந்தையை மீட்டார். 1,500 ரூபாய், போதைப்பொருள் வாங்கச் செலவாகிவிட்டதாம். போலீஸார் தந்தையைக் கைதுசெய்தபோது அவரிடம் மனைவியின் தங்க நகை சில இருந்தனவாம். இந்தச் செய்தியின் பரிதாபம் நம்மை உலுக்குகிறது.

எனக்குக் கீழ்க்காணும் சந்தேகங்கள்: எதற்காகப் பணத்தைத் திருப்பித் தர வேண்டும்? அந்த அமிஞ்சிக்கரை ஏஜென்ட்டை என்ன செய்தார்கள்?

‘இங்கு வீட்டுமனை, தேக்குமரம், பழைய ஜன்னல்கள், பழைய பேப்பர், பால் பாக்கெட், போதைமருந்துக்கு அடிமையானவர்களின் குழந்தைகள் விற்கவும் வாங்கவும் படும். பெண் குழந்தைகள் கொண்டுவருபவர்களுக்கு ஒரு குபேர யந்திரம் இலவசம்’ என்று போர்டை மாட்டச் சொன்னார்களா? தெரிய வேண்டும். அடுத்து, அந்த அமிஞ்சிக்கரை ஏஜென்ட் என்ன வியாபாரம் செய்வதாக உத்தேசித்திருக்கிறாரோ?

——

16 லட்சம் ரூபாய் மதிப்புள்ள ரத்தினக் கற்களை விழுங்கிக் கடத்தல்! கொழும்பில் இருந்து வந்த தமிழகத்தைச் சேர்ந்த அகமது மொய்தீன் திருவனந்தபுரம் விமான நிலையத்தில் கைதுசெய்யப்பட்டார். கடத்தப்பட்ட ரத்தினக்கற்களின் எடை 475 கிராம். 27 ஆணுறைகளில் பொட்டலம் கட்டி அவற்றை அவர் விழுங்கியுள்ளார். விமான நிலையத்தில் இறங்கிய காயல்பட்டினத்தைச் சேர்ந்த மொய்தீன் மீது சந்தேகம் ஏற்பட்டது. எக்ஸ்ரே பரிசோதனையில் ரத்தினக் கற்கள் வயிற்றில் உள்ளது தெரிய வந்தது.

மொய்தீன் தன் பெயரை நூர் முகமது ஜமால் என்று பாஸ்போர்ட்டில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

இந்த விநோதமான சம்பவத்தில் எனக்குச் சில ஆதாரச் சந்தேகங்கள்.

  1. எக்ஸ்ரே பரிசோதனைக்குப் பின் எப்படி அந்தக் கற்கள் நீக்கப்பட்டன?
  2. ஆணுறைகள் வாங்கும்போது கடைக்காரர், அவரிடம் என்ன வினவியிருப்பார்?

”இருபத்தேழுங்களா?”

”ஆமாங்க…”

”ஒருத்தருக்கா…?”

”ஆமாங்க!”

”கை குடுங்க… என்னால ரெண்டு சமாளிக்க முடியலை.”

  1. பெயரை மாற்றிக்கொண்டவர் – மாற்றுப்பெயரையும் முஸ்லிம் பெயராகவே ஏன் வைத்துக்கொண்டார்? சடகோப ராமானுஜாச்சாரி என்று வைத்திருந்தால் ஒருவேளை சந்தேகம் வந்திருக்காதோ!

மொய்தீன் அல்லது நூர் முகமது ஜமால்பாய் இந்தியாவுக்கு வைரம் கடத்தச் சில சுலபமான வழிகள் இருக்கின்றனவே… கடைப்பிடிக்கவில்லையா? ஒரு சிறிய பெட்டியில் எடுத்து வந்திருக்கலாமே? எதற்கு விழுங்க வேண்டும்?

உதாரணம்:

அதிகாரி: பெட்டில என்னங்க?

மொய்தீன்: வைரக்கற்கள்ங்க…

அதிகாரி: என்ன மதிப்பு?

மொய்தீன்: 16 லட்சங்க.

அதிகாரி: இதெல்லாம் அனுமதி இல்லைங்க… ஸ்மக்ளிங்!

மொ: கொஞ்சம் பாத்துக்கங்க… காயல்பட்டினத்துல பெரிய குடும்பங்க.

அதி: 15 பர்சென்ட் வெட்டிட்டு எடுத்துக்கிட்டுப் போ…

மொய்: ஐயா, என் லாபமே 15 பர்சென்ட்-தானுங்களே… ஒரு லட்சம் கொடுத்துடறேங்க… வெலைவாசி என்ன?

அதி: ஏன்யா உனக்கு வெலைவாசின்னா… எனக்கு வெலைவாசி இல்லையா?

இந்த முறையை மொய்தீன் நிச்சயம் முயன்றிருப்பார். லட்சம் பெறாமல் தவிர்த்த சுங்க அதிகாரிக்கு ஒரு சபாஷ்!

——-

டிஷ்நெட் நிறுவனத்தின் அந்த இன்டர்நெட் விளம்பரம் இன்று வெளிவந்துள்ளது.

அதில் ‘மின்னம்பலம்’ என்னும் தமிழ் இணையச் செய்தித்தாள், வாரப் பத்திரிகை, இலக்கியக் கருவூலம், மின் வணிகம், மின்மருந்தகம் அவற்றையெல்லாம் தொடங்குவதில் அடியேனின் பங்கு இருக்கிறது.

பத்திரிகைத் துறையின் அடுத்த கட்டம் இது. இதை ஒரு ‘மின்’னோடி என்று சொல்லலாம்.

சம்பிரதாயப் பத்திரிகைக்கும் இன்டர்நெட் பத்திரிகைக்கும் முக்கியமான வித்தியாசம் – செய்தியைக் கணிப்பொறி மூலம் உள்ளிடும்போதே அது பிரசுரிக்கப்படுகிறது. பத்திரிகையில் அச்சுப்பிழை இருந்தால் திரும்ப வாங்கித் திருத்த முடியாது. இதில் திருத்தலாம்.

பாட்டுக் கேட்கலாம்… படத்தை இயங்க வைக்கலாம். கவிதைகள் படித்துக் காட்டலாம். கார்ட்டூன் போன்றவற்றுக்கு உயிர் கொடுக்கலாம். உலகம் முழுவதிலும் உள்ள தமிழர்கள் பத்திரிகை ‘மின்’னேறிய அடுத்த நிமிஷமே பார்க்கலாம். அதாவது இன்டர்நெட் வசதியுள்ளவர்கள் பார்க்கலாம்.

இதற்கான புதிய சொற்பிரயோகங்களை அமைத்திருக்கிறோம். மின் ஏடு, மின் இதழ், மின் வணிகம், மின் சிரிப்பு…

இவை எல்லாவற்றையும்விட எனக்குப் பிடித்தது பேராசிரியர் தெய்வசுந்தரம் தேர்ந்தெடுத்தது – வேலை வாய்ப்புச் செய்திகளுக்கு மின் பணிக் காலம்!
பூமியில் நிகழ்வது எல்லாம் பெருமைப்படும்படியாக இல்லாததால், விண்வெளிக்குச் செல்லலாம்.

இன்சாட் 2E இந்திய செயற்கைக் கோள் ஆப்பிரிக்காவில் ‘குரு’வில் இருந்து விண்ணில் ஏவப்படுகிறது. ஹாசன் கட்டுப்பாட்டு நிலையத்தின் தலைவர் டாக்டர் ரங்கராஜன் என்னைப் போல ஸ்ரீரங்கத்திலும் திருச்சி ஜோசப் கல்லூரியிலும் படித்தவர்.

அவருக்கும் அயராமல் உழைக்கும் எம்.சி.எஃப். கேந்திர வல்லுநர்களுக்கும் All the best!

 

சுஜாதா என்றால் சுவாரஸ்யம். அழகியலையும் அறிவியலையும் குழைத்த பேனா. 

>>>>> ஸ்ரீரங்கத்தைப் பூர்வீகமாகக்கொண்ட ரங்கராஜன் (சுஜாதா) பிறந்தது சென்னையில். தமிழ் இலக்கிய உலகில் பிரகாசமாக இருந்த சுஜாதா பிறந்தது 1935 மே 3.

>>> நாவல்கள், சிறுகதைகள், நாடகங்கள், தொகை நூல்கள் என 200-க்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்கள் எழுதிஇருக்கிறார் சுஜாதா. புத்தகங்கள் எல்லாமே பல பதிப்புகள் கண்டவை. இன்னமும் விற்பனைப் புரட்சி செய்பவை. ஒரே ஒரு கவிதைத் தொகுப்பு ‘நைலான் ரதங்கள்’!

 

 

>>>>> முதல் சிறுகதை 1958-ல் ‘சிவாஜி’ பத்திரிகையில் வெளிவந்தது. அந்தப் பிரதி அவர் கைவசம் இல்லை. ‘கண்டுபிடித்துக் கொடுப்பவர்களுக்கு எனது ராஜ்ஜியத்தில் பாதியும், எனது மகளையும் திருமணம் செய்துவைக்கிறேன்’ என நகைச்சுவையாக எழுதினார். அடுத்த சிறுகதை ‘இடது ஓரத்தில்’ 1967-ல் வெளிவந்தது. முதல் நாவல் நைலான் கயிறு!

 

>>> பண்டிதர்களின் சுமையை நீக்கி புறநானூறு, திருக்குறள், சிலப்பதிகாரம், ஆழ்வார் பாசுரங்களோடு உரை எழுதினார் சுஜாதா. பெருத்த வரவேற்பைப் பெற்றன இந்த உரைகள்!

 

>>>>> இரண்டு நாய்க் குட்டிகளைச் செல்லமாக வளர்த்தார். பெயர் மிமி, கிவி. அமெரிக்கா செல்லும்போது அந்த நாய்க் குட்டிகளை பாலுமகேந்திராவின் வீட்டில் விட்டுச் சென்ற அனுபவம்கூட உண்டு. வயதாகி, அந்த நாய்கள் இறந்த பிறகு மீண்டும் வளர்ப்புப் பிராணிகள் வளர்ப்பதைத் தவிர்த்துவிட்டார்!

 

>>> முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் அப்துல் கலாமும் சுஜாதாவும், திருச்சி செயின்ட் ஜோசப் கல்லூரியிலும் சென்னை எம்.ஐ.டி. பொறியியல் கல்லூரியிலும் ஏழு வருடங்கள் ஒன்றாகப் படித்தவர்கள். இருவரும் பல சிகரங்கள் தொட்ட பிறகும் அந்த நட்பு உறுதியாக இருந்தது!

 

 

>>>>> 20 திரைப்படங்களுக்கு மேல் பணியாற்றிஇருக்கிறார். கமல், மணிரத்னம், ஷங்கர் படங்களில் பணியாற்றும்போது, மிகவும் திறமையாக வெளிப்படுவார்!

 

>>> சுஜாதா இறுதியாக திரைக்கதை எழுதிய படம் ஷங்கரின் ‘எந்திரன்’. கமலுக்காக எழுதியது. பிறகு ரஜினி என முடிவானதும், திருத்தங்கள் செய்து முழுவதுமாக எழுதிக் கொடுத்துவிட்டார்!

 

>>>>> ஒரே சமயத்தில் தமிழகத்தில் ஏழு பத்திரிகைகளில் தொடர்கதைகள் எழுதிக்கொண்டு இருந்தார் சுஜாதா. எப்படிச் சாத்தியம் எனக் கேட்டதற்கு, ஒரு வாரத்துக்கு 28 பக்கங்கள் எழுத முடியாதா எனத் திருப்பிக் கேட்டு அதைச் சுலபமாக்கிவிடுவார்!

 

>>> தேர்தலில் பயன்படும் மின்னணு ஓட்டுப்பதிவு இயந்திரங்கள் சுஜாதாவின் முக்கியமான கண்டுபிடிப்புகளில் ஒன்று. இதற்காக, பிரசித்தி பெற்ற ‘வாஸ்விக்’ விருது பெற்றார். பின்னாளில் அதன் மீது எவ்வளவோ குறைகள் எழுந்தாலும், அவை எதுவும் நிரூபணமாகவில்லை என்பதுதான் உண்மை!

 

 

>>>>> சுஜாதாவின் கம்ப்யூட்டர், லேப்டாப் இரண்டையும் திறந்தால் உடனே தெரிவது ஸ்ரீரங்கம் ரெங்கநாதரின் கோபுர தரிசனம். எந்தக் காரணத்தை முன்னிட்டும், அதை மாற்றவே இல்லை!

 

>>> சுஜாதாவின் கணேஷ், வஸந்த் கதாபாத்திரங்கள் தமிழகக் குடும்பங்கள் மத்தியில் ரொம்பவே பிரபலம். வாசகர்கள் தங்கள் குழந்தைகளுக்கு கணேஷ், வஸந்த் என்று பெயர் சூட்டி மகிழ்ந்த காலங்கள் உண்டு. கணேஷ், வஸந்த் கதையில் வஸந்த் இறக்கும் தருவாயில் இருப்பதாக ஒருமுறை எழுதிவிட, அவர் என்ன பிளட் குரூப் என விசாரித்து சுஜாதாவுக்குத் தந்திகள் பறந்தன!

 

>>>>> கணையாழி இலக்கிய இதழில் 35 வருடங்கள் கடைசிப் பக்கம் என்று பத்தியைத் தொடர்ந்து எழுதினார். ஓர் எழுத்தாளர் இத்தனை வருடங்கள் தொடர்ந்து பத்தி எழுதியது சாதனை!

 

>>> ஒரு காலத்தில் விடாது புகைப்பார். பிறகு, ஹார்ட் அட்டாக்கில் பாதிக்கப்பட்டதும் திடீரென புகைப்பழக்கத்தை நிறுத்திவிட்டார். அதை முன்வைத்து விகடனில் எழுதிய கட்டுரை பிரசித்தி பெற்றது!

 

>>>>> உலகின் முக்கியமான எழுத்தாளர்களின் ஒரு புத்தகத்தையாவது படித்துவிட வேண்டும் என அடிக்கடி சொல்வார். அதைக் கிட்டத்தட்ட செய்துகாட்ட சிரத்தையோடுமுயற்சி செய்தவர்!

 

>>> புனைகதை எழுத்தாளராக இருந்தும் நூற்றுக்கணக்கான புதுக் கவிஞர்களை அறிமுகப்படுத்திக்கொண்டே இருந்தார். சுஜாதாவின் அறிமுகக் கண் பட்டவர்கள் இன்று உச்சத்தில் இருப்பது ஆச்சர்யமானது!

 

 

>>>>> ஹாலில் ஒரு புத்தகம், பெட்ரூமில் வேறு ஒரு புத்தகம், பாத்ரூமில் இன்னொரு புத்தகம், க்யூவில் நிற்கும்போது ஒரு புத்தகம் என மாறி மாறிப் படிக்கிற வழக்கமுடையவர் சுஜாதா!

 

>>> 1993-ல் மைய அரசின் அறிவியல் தொழில்நுட்ப விருதான என்.சி.டி.சி. விருது, ஊடகங்களில் அறிவியல் சிந்தனையைப் பரப்பியதற்காக சுஜாதாவுக்கு அளிக்கப்பட்டது!

 

>>>>> சுஜாதா எழுதின நாடகங்கள் பலவற்றை பூர்ணம் விஸ்வநாதன்தான் மேடையேற்றினார். அவர் எழுதிய நாடகங்களின் தொகுப்பு 900 பக்கங்களில் வெளிவந்திருக்கிறது. ‘கடவுள் வந்திருந்தார்’ நாடகம் பரபரப்பு பெற்றது!

 

 

>>> இறப்பதற்கு நாலு மாதங்களுக்கு முன்பே மூத்த மகனைக் கூப்பிட்டு, ‘அம்மாவைப் பார்த்துக்கோ’ என்று சொன்னார். அதன் அர்த்தம் யாரும் புரிந்துகொள்ளாத தருணம் அது!

 

>>>>> அப்பா இறக்கிற வரை மீசை வைத்திருந்தார் சுஜாதா. அவர் இறந்தபோது, மீசையை எடுத்தவர் மீண்டும் வைத்துக்கொள்ளவில்லை!

 

>>> பெண் குழந்தை இல்லையே என்ற வருத்தம் சுஜாதாவுக்கு இருந்ததாகச் சொல்வார்கள். ஆனால், அப்படி எந்த வருத்தமும் அவருக்கு இருந்தது இல்லை என மனைவி சுஜாதா குறிப்பிடுகிறார்!

 

 

>>>>> பங்களா வீடு, பென்ஸ் கார் என எதற்கும் ஆசைப்பட்டதில்லை சுஜாதா. தன் மூத்த மகன் திருமணம் செய்துகொள்ளவில்லை என்பதுதான் சுஜாதாவின் வருத்தமாக இருந்தது!

 

>>> கணிப்பொறியியல், இலக்கியம், நாட்டார்வழக்காறு, தமிழ் செவ்விலக்கியங்கள், நாடகம், சினிமா, துப்பறியும் கதைகள், விஞ்ஞானக் கதைகள், சிறுகதைகள், குறுநாவல்கள், இசை என்று சுஜாதா தொடாத துறைகளே இல்லை!

 

>>>>> சுஜாதாவின் பிரபலமான மெக்ஸிகோ சலவைக்காரி ஜோக்கைக் கடைசி வரைக்கும் அவர் வாசகர்களுக்குச் சொல்லவே இல்லை. ஆனால், மிக நெருங்கிய நண்பர்கள் அத்தனை பேருக்கும் அந்த ஜோக்கைச் சொல்லி வாய்விட்டுச் சிரிப்பார் சுஜாதா.

 

கிறிஸ்டோபர் நோலனின் சயின்ஸ் ஃபிக்‌ஷனான இன்டெர்ஸ்டெல்லரை  திரையில் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். அறிவியல் ஆச்சர்யங்கள், பாசப்போராட்டங்கள் என இன்டெர்ஸ்டெல்லர் என்னமோ எனக்கு எழுத்தாளர் சுஜாதாவைதான் ஞாபகப்படுத்திக்கொண்டே இருந்தது.

‘விண்வெளிக்கு சென்று திரும்பினான்

வயதாகிவிட்டது  காதலிக்கு’

– என்று எப்போதோ படித்த சுஜாதாவின் ஹைக்கூ,  படம் முழுக்கவே ஞாபகத்தில் இருந்தது. சமீபத்தில் தமிழில் வந்த இன்று நேற்று நாளை யில் விஞ்ஞானி ஒருவர் (படத்தில் அவர் காமெடியன்!) தானியங்கி காரை கண்டுபிடித்து,  சாலையில் ‘காப்பி… காப்பி’ என ரிமோட் சகிதம் வெள்ளோட்டம் பார்ப்பார். அது அச்சு அசல் சுஜாதாவின் வாட்டர் கார் விவகாரம் கதை நாயகன்  பிரின்சிபல், டாக்டர் ராகவானந்தாதான். உலக சினிமா அரங்கில் இந்தியாவுக்கு சயின்ஸ் –பிக்‌ஷன் இன்ட்ரோ கொடுத்த எந்திரன்,  சுஜாதாவின் செல்லக்குழந்தை!

இவையெல்லாம் வெறும் கற்பனையில் உதித்து, ஜால திரைக்கதையில் கை கால்கள் பொருத்தப்பட்ட மேஜிக்கல் சயின்ஸ் – பிக்‌ஷன் கிடையாது. எல்லாமும் உலக அறிவியல் ஆய்வாளர்கள் வருடக்கணக்கில் டெஸ்ட் ட்யூபும், வொயர் பண்டல்களுமாக தவம் கிடந்து கண்டுபிடித்த அறிவியல் ஆச்சர்யங்கள். ஆனால் அவை அத்தனையையும் தன் தலைமை செயலக மூளையால் பேனா முனைக்கு மாற்றி எழுத்துக்களாக்கியவர் எழுத்தாளர் சுஜாதா. 1980 களில் அவர் தமிழ் பத்திரிக்கை உலகில் நிகழ்த்தியது எல்லாம் பேனா கொண்டு நடத்திய சிலிக்கான் புரட்சி!

1980 களில் சுஜாதா கதையை படித்தவர்களுக்கு டச் ஸ்க்ரீன் ஃபோன்களும், எல்லா வேலையையுமே ஒரே மெஷின் செய்யும் என்ற சொல்லாடல்களும் கற்பனை உருவங்களாக நிச்சயம் பரிச்சயமாகியிருக்கும். கட்டுரைகள், கதைகளில் அறிவியல் சாதனங்களை சின்ன டாப்பிக்காக அல்லது வசனமாக பயன்படுத்திய சுஜாதா மொத்த அறிவியலையே  கதையாக்கியது, என் இனிய இயந்திரா மற்றும் மீண்டும் ஜீனோ வில். என் இனிய இயந்திரா கி.பி. 2020ல் நடக்கும்படி எழுதப்பட்ட பியூச்சரிஸ்ட் நாவல். மீண்டும் ஜீனோ அதன் சீக்வெல். இது எழுதப்பட்டது 1987ல்.

மெமரி சிப்கள், ஜீன் ஸ்டெம் செல்கள், ஹோலோகிராம், Heuristics என்ற விஞ்ஞான தத்துவத்தின் அடிப்படையில் இயங்கும் ஹீரோ ஜீனோ. வெகுளியான நிலா, சர்வாதிகார ஜீவா, மனோ என சில கேரக்டர்களை கொண்டு மொத்த கதையுமே ஒரு சிந்தெடிக் கிராமத்தில் நடப்பதாக எழுதியிருப்பார். ஹீரோ ஜீனோ,  நாவல் முழுக்க ஐசக் அஸிமோவின் ரோபோ விதிகளைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டே இருக்கும்.

தானியங்கி கதவுகள், ஆக்சஸ் கார்டுகள், சி.சி.டி.வி கேமராக்களின் அடுத்த தலைமுறையான வி.வியும், லேசர் துப்பாக்கிகளும், காந்த கார்களும் கதை முழுக்கவே அதன் சயின்டிஃபிக் ஃபார்முலாக்களோடு சிந்தடிக் நகரத்தை வலம் வந்துக்கொண்டிருக்கும். நாம் இன்று பயன்படுத்தும் அத்தனை முன்னேறிய தொழில்நுட்பங்களும் ஏதோ ஒரு வகையில்  இக்கதையில் இடம்பெற்றிருக்கும்.  

சிலிக்கான் சில்லுப் புரட்சியாய் கணினி அறிவியலை தமிழ் இலக்கியத்தில், ஜனரஞ்சக எழுத்தில் சுமார் 170க்கும் மேற்பட்ட படைப்புகளின் வழியே  பதிவு செய்திருக்கிறார் சுஜாதா.

வரும் 16 ம் தேதி,  நாம் வாக்களிக்க பயன்படுத்தப்படும் மின்னணு வாக்குப்பதிவு இயந்திரத்தை உருவாக்கும் குழுவிற்கு தலைமை தாங்கியவர் எழுத்தாளர் சுஜாதா!

எழுத்தாளர் சுஜாதா மறைந்த தினம் இன்று (27-02- 2008) . இன்றோடு அவர் மறைந்து ஒன்பது ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன . எழுத்தாளர், வசன கர்த்தா , பொறியியலாளர் என பல முகங்கள் சுஜாதாவுக்கு உண்டு. அவரது புத்தகங்கள், கதைகள் போன்றவற்றுக்கு இன்னமும் மிகப்பெரிய மவுசு இருக்கிறது. அவரது வசனங்கள் இன்னமும் மீம்களில் வாழ்கின்றன. தமிழ் எழுத்தாளர்களில் அதிகம் கொண்டாடப்பட்டவர் இவராகத்தான் இருக்க முடியும். அவர் இளைஞர்களுக்குச் சொன்ன  10 கட்டளைகள் மிகப் பிரபலமானவை. அவற்றை நினைவுகூர்வோமா?

  1. ஒன்றின் மேல் நம்பிக்கை வேண்டும், ஏதாவது ஒன்று. உதாரணம் கடவுள், இயற்கை,உழைப்பு, வெற்றி இப்படி எதாவது. நம்பிக்கை நங்கூரம் போல. கேள்வி கேட்காத நம்பிக்கை. கேள்வி கேட்பது சிலவேளை இம்சை. நவீன விஞ்ஞானம் அதிகப்படியாகக் கேள்வி கேட்டு இப்போது தவித்துக்கொண்டிருக்கிறது.
  2. அப்பா, அம்மா இரண்டு பேரும் வேலை சொல்வது பல சமயங்களில் கடுப்பாக இருக்கும். ஒருமாறுதலுக்கு அவர்கள் சொல்வதைச் செய்துபாருங்கள். அவர்கள் கேட்பது உங்களால் செய்யக்கூடியதாகவே இருக்கும். பொடிநடையாகப் போய் 100 கிராம் காப்பி பவுடர் (அ)ரேஷன் கார்டு புதுப்பித்தல் இப்படிதான் இருக்கும்.
  3. மூன்று மணிக்குத் துவங்கும்  மதிய ஷோ  போகாதீர்கள். க்ளாஸ் கட் பண்ண  வேண்டிவரும். தலைவலி வரும். காசு விரயம். வீட்டுக்குப் போனதும் பொய் சொல்வதற்கு ரொம்ப ஞாபக சக்தி வேண்டும். இந்த உபத்திரத்துக்கு உண்மையைச் சொல்லிவிடுவது சுலபம். இளமைக்காலம்,ஒளிக் கீற்றைப் போல மிகவும் குறைந்த காலம், அதை க்யூ வரிசைகளிலும் குறைபட்டதலைவர்களுக்காகவும் விரயம்செய்யாதீர்கள்.
  4. நான்கு பக்கமாவது ஒரு நாளைக்குப் பொது விஷயங்களைப் படியுங்கள். பொது விஷயங்கள் என்றால் கதை, சினிமா, காதல் இல்லாதவை. உதாரணம் – யோக்கியமான செய்தித்தாள், மற்ற பேரைப் பற்றிக் கவலைப்படும் பத்திரிகைகள் அல்லது லைப்ரரியிருந்து ஒரு புத்தகம்.
  5. ஐந்து ரூபாய் சம்பாதித்துப் பாருங்கள். சொந்தமாக உங்கள் உழைப்பில், முயற்சியில்,யோக்கியமாக, மனச்சாட்சி உறுத்தாமல்.
  6. இந்தத் தகவல்களைப் படிக்கும் நிலைமைபெற்ற நீங்கள், இந்திய ஜனத்தொகையின் ஆறு சதவிகித  மேல்தட்டு மக்களில் ஒருவர். அன்றாடம் சோற்றுக்காக அலையும், வசதியில்லாத கோடிக்கணக்கான மக்களைத் தினம் ஒரு முறை எண்ணிப்பாருங்கள்.
  7. வாரத்தின் ஏழாவது தினமான ஞாயிறன்று என்ன செய்தாலும் காதல் பிஸினஸ் வேண்டாம். காதலுக்கு ரொம்பச் செலவாகும். பொய் நிறையச் சொல்ல வேண்டும். வினோதமான இடங்களில் காத்திருக்க வேண்டும். இந்த வயதில் நாசமாய்ப்போன படிப்புத்தான் உங்களுக்கு  முக்கியம்.

8.எட்டு முறை மைதானத்தைச் சுற்றி ஓடினால், எந்தச் சீதோஷ்ணமாக இருந்தாலும் நெற்றிவியர்வை அரும்பும். எதாவது தேகப் பயிற்சி செய்யவும். கடிகாரத்துக்குச் சாவி கொடுப்பதோ சீட்டாடுவதோ தேகப் பயிற்சி ஆகாது. எதையாவது தூக்குங்கள், எதையாவது வீசி எறியுங்கள். உங்கள் உடலில் ஊறும் உற்சாகத்துக்கு ஓர் ஆரோக்கியமான வடிகால் தேவை. ராத்திரி சரியாக தூக்கம் வரும். கன்னா பின்னா எண்ணங்கள் தவிர்க்கப்படும். ஒழுங்காக சாப்பிடத்தோன்றும்.பொதுவாகவே சந்தோஷமாக இருக்கும்.

  1. ஒன்பது மணிக்குள் வீட்டுக்கு வரவும். மிஞ்சிப்போனால் ஒன்பது மணி இரண்டு நிமிடம்.
  2. படுக்கப்போகும் முன் 10 நிமிஷமாவது அம்மா, அப்பா, அண்ணன், தங்கை யாருடனாவது பேசவும் (பேசுவது என்று சொன்னவுடன் காதலியுடன் என்று நினைக்க வேண்டாம், நான் சொன்னது குடும்பத்தினருடன் மட்டும்). எதாவது ஒரு அறுவை ஜோக் அல்லது காலேஜில்  நடந்த நிகழ்வுகள். சப்ஜெக்ட் முக்கியமில்லை. பேசுவதுதான்.

இந்த 10ல் தினம் ஒன்று என்று முயற்சிசெய்துதான் பாருங்களேன்…

சுஜாதா… இன்றைய இணைய உலகில், யார் இன்மையை நீங்கள் உணர்கிறீர்கள் என்று கேட்டால் சட்டென்று என் மனதில் தோன்றும் பெயர். “இல்லாதது நல்லதுதாண்டா. இருந்தா என்னையும் ட்ரோல் பண்ணிருப்பீங்க” என்ற அவரது கமென்ட்  அவர் இல்லாமலும் கேட்கிறது.

நண்பர் ஒருவர், தான் எழுதிய சிறுகதையை “கொஞ்சம் இம்ரூவ் பண்ணிக் கொடு” என்று சுஜாதாவிடம் கொடுக்கிறார். இவர் அதை முழுவதும் மாற்றி, திருத்தி எழுதிக் கொடுக்கிறார். அது நண்பன் பெயரில் வந்ததைக் கண்டு, நாமே எழுதலாமே என்று முயன்று ஒரு கதை எழுதி அனுப்புகிறார். “அதை எழுதும்போதுதான் எனக்கும் வார்த்தைகளைக் கோத்துவிளையாட முடியும் என்று கண்டுகொண்டேன். அப்படித்தான் எழுத்துத் துறைக்கு வந்தேன்” என்கிறார் சுஜாதா.

1963ல் முதல் சிறுகதை. அதற்குப் பிறகு நிற்காமல் ஓடிய குதிரை இது. எழுதாத துறைகள் இல்லை எனலாம். திருக்குறள், புறநாநூறு என்று இலக்கியங்கள் பற்றி எழுதியிருக்கிறார். கிட்னி ட்ரான்ஸ்ப்ளண்டேஷன் பற்றி நாவல் எழுதுகிறார். அதைப் படமாக்கும் விவாதத்தில், “டிஷ்யூ ரிஜக்‌ஷன்னா என்னன்னா..” என்று விஞ்ஞானம் பேசுகிறார். பீத்தோவனின் சிம்பனி பற்றி எழுதுகிறார். உலகப்படங்கள் பற்றி விவாதிக்கிறார். “இதெல்லாம் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தப் பாசுரங்கள்ல வந்ததுதானே.. உதாரணத்துக்கு..” என்று தாவுகிறார். லிமரிக் சொல்லிக் கொடுக்கிறார். கம்மிங்ஸ் (Cummings) கவிதைகள்தான் எனக்குப் பிடிக்கும் என்கிறார். பவுல்ஸ், லீகரி, வுட் ஹவுஸ், ஓ,ஹென்றி என்று ஆங்கில எழுத்தாளர்களைப் பற்றி எழுதிப் பரவலாக்குகிறார். எம்.டி. ராமநாதனின் சங்கீதம், ஓஸிபிஸாவின் ஜாஸ் இசை என்று கலந்து கட்டி அடிக்கிறார். இவர் ஒரு கவிதையைப் பாராட்டினால், அவர்மீது புகழ்வெளிச்சம் விழுந்து, அவரும் அதற்கு முயன்று உழைத்து முன்னேறுகிறார்.  நாற்பது வயதுக்கு மேல்தான் சினிமாவுக்குள் எட்டிப் பார்க்கிறார். ஆனாலும் திரைமொழியை தன் வசமாக்குகிறார்.

இவர் எழுதிக் கொண்டிருந்த காலத்தில் ஒரு கார்ட்டூன். ஒரு சிறுவன், சுஜாதா போல மீசை வைத்துக் கொண்டிருக்க ஒரு வரி கமெண்ட்: ‘சுஜாதா மீசை வெச்சுகிட்டா மட்டும் எழுத்தாளனாய்டுவியா?’    

வெறும் வார்த்தை விளையாட்டுகள் அல்லாமல், கணினி அச்சுமுறையில் ப்ரிண்ட் ஆகிக் கொண்டிருந்த காலத்திலேயே பல புதுமைகளைச் செய்தவர். ஒரு கதையில் கதாபாத்திரம் மாடிப்படியில் இருந்து கீழே இறங்குவதை..

        ற

                ங்

                         கி

                                  னா

                                            ன் – என்று எழுதினார். இன்னொரு கதை, முடிவில் ‘இப்போது இந்தக் கதையின் ஆரம்ப வரிகளைப் படியுங்கள்’ என்றிருக்கும். முடிக்கிற இடத்தில் இருந்து மீண்டும் ஆரம்பிக்கிற இடத்திற்கு வந்து.. தொடர்ந்து  இப்படி முடிவிலியாய் இருக்கும். மற்றொரு கதையில் ஒருவன் வீட்டுக்குள் வருவான்.

என்று வீட்டுக்குள்ளிருந்து குரல் வரும்..  அதற்கு வீட்டுக்குள் வருபவனின் பதில் இப்படி இருக்கும்: “அதிருக்கட்டும்.. இன்னும் சிரசாசனம் பண்ணி முடிக்கலயா நீ?”

அதுதான் சுஜாதா.

இவருக்கும் வாசகர்களுமான பிணைப்பு அலாதியானது.  காகிதச் சங்கிலிகள் நாவலைப் படித்துவிட்டு, சிறுநீரக அறுவைசிகிச்சை பற்றி, தொலைபேசியில் இவரிடம் அரை மணிநேரம் பேசி தெளிவு பெறுகிறார் ஒரு வாசகர்.  மிடில் ஈஸ்ட் விமானநிலையத்தில் இவரை அடையாளம் கண்டுகொண்ட வாசகர் ஒருவர், ஓடிப்போய் அங்கேயே ஒரு ரேடியோவும், டேப் ரெகார்டரும் இணைந்த  ‘டூ-இன்- ஒன்’ வாங்கிப் பரிசாய்த் திணிக்கிறார். மதுரை அரசு மருத்துவமனையை மையமாக வைத்து எழுதிய ‘நகரம்’ சிறுகதையைப் படித்துவிட்டு அந்த மருத்துவமனையின் டீன், இவரிடம் கடிதம் எழுதி விசாரிக்கிறார். . ‘வஸந்தைத் திருமணம் செய்துகொள்ள வேண்டும். எங்கிருக்கிறான் அவன்?” என்று சுஜாதாவுக்கு வந்த தந்திகள் நிறைய. பெங்களூருவில் உள்ள பார்க் ஒன்றில் சுஜாதாவும், கமல்ஹாசனும் காரில் அமர்ந்து பேசிக் கொண்டிருக்க,  வந்த இளைஞரிடம், ‘கமல் உங்க ஆட்டோகிராஃபுக்காக வெய்ட் பண்றார்” என்றிருக்கிறார் சுஜாதா. அந்த இளைஞர், ‘இல்லை சார். எனக்கு உங்க ஆட்டோகிராப்தான் வேணும்” என்கிறார் சுஜாதாவிடம்.

இவர் எழுத்துக்கு சீரியஸான எதிர்ப்புகளும் நிறைய வந்ததுண்டு. இவரது நாவல் ஒன்றைப் படித்துவிட்டுத்தான் தன் தங்கை நக்ஸல் இயக்கத்தில் சேர்ந்தார் என்று அந்தப் பெண்ணின் அண்ணன் பெங்களூரு சென்று மிரட்டுகிறார். ஒரு நாவலில் இவரது கதாபாத்திரமான வஸந்த் குண்டடிபட, ‘அவனைக் காப்பாற்று… நீ வேண்டுமானால் போய் ஆஸ்பத்திரியில் படுத்துக்கொள்’ என்று ஒரு பெண் தந்தி அனுப்புகிறார். தொடர்கதையில்,  பிடிக்காத அத்தியாயம் வந்தால், இவருடைய கதையை, சுக்குநூறாகக் கிழித்து போஸ்டில் அனுப்புவார்கள். “வாங்கிப் படித்த அவருக்கு, நிச்சயம் கிழித்து அனுப்பவும் உரிமை உண்டு” என்பார் இவர். ஒருநாவலை நிறுத்தச் சொல்லி மிரட்டல் வர, நிறுத்தப்படுகிறது. அதைப் பற்றி எழுதும்போது இப்படிச் சொல்கிறார்: ‘எனக்கு இடது கையில் எழுதிப் பழக்கம் இல்லை என்பதால் நிறுத்திக்கொண்டேன்”

இன்றைக்கு எழுதும் இளைய தலைமுறையிடம் எதாவது ஒரு வரியில், சிந்தனையில், உத்தியில் இருந்துகொண்டுதான் இருக்கிறார் சுஜாதா. சிறுகதை எழுத நிறைய உத்திகளைச் சொல்லிக்கொடுத்துக் கொண்டே இருந்தார் சுஜாதா.

‘முதல் வரியிலேயே  வாசகனை கவருங்கள். ‘தலையில்லாத ஒரு ஆள் தெருவில் நடந்து வந்தான் என்று ஆரம்பியுங்கள். அடுத்தவரியில் ‘தலை என்றா சொன்னேன்.. தப்பு.. ஒரு விரல்தான் இல்லை’ என்று மாற்றிக் கொள்ளுங்கள். அதைவிடுத்து, ‘சார் தபால் என்ற குரலைக் கேட்ட சர்மா சாய்வு நாற்காலியில் சாய்ந்து கொண்டு…’ என்று ஆரம்பித்தால், படிப்பவன் அடுத்தபக்கத்துக்குத் தாவிவிடுவான்.’

‘எதிர்படும் எல்லாரிடமும் கதை உண்டு. அதை உணருங்கள். உங்களைப் பார்த்ததும் சௌக்கியமா என்று கேட்கிறான். முழுசாக நின்று கொண்டிருக்கிறீர்கள். அது என்ன சௌக்கியமா என்று கேள்வி என்று யோசித்து நூல் பிடித்தால், கதை பிறந்துவிடும்.’

இன்றைய கணினி யுகத்தில் ஏன் அவர் இன்மையை உணர்கிறேன் என்றால், இன்றைக்குப் பேசப்படும் பொருட்கள் எல்லாவற்றிற்கும் எளிய முறையில் அவரிடமிருந்து விளக்கங்கள் வந்து விழுந்திருக்கும்.  வாட்ஸப் வதந்திகளுக்கு சாட்டையடி பதில்கள் வந்திருக்கும். சட்டென்று தெறிக்கும் ட்விட்டுகள் இருந்திருக்கும். இவற்றின் எதிர்காலம் குறித்தும் பேசியிருப்பார். ஜிலேபி சுற்றும் வார்த்தை ஜாலமின்றி, எளிய முறையில் அறிவியலைக் கொண்டு சேர்த்திருப்பார்.

இவருக்கு எழுத்துதான் எல்லாம். யாரிடமாவது ஏதாவது பேசும்போது உருவாகிற சிறு பொறியை மூளைக்குள் பத்திரப்படுத்தி வைத்துக் கொண்டே இருந்து, சரியான தருணத்தில் கதையாக்குவார். பலராலும் பாராட்டப்பட்ட, ‘கரையெல்லாம் செண்பகப்பூ’ அப்படி உருவானதுதான். ‘ஒரு கிராமத்தில் நடைபெறும் மிஸ்ட்ரி ஒண்ணு எழுதுங்களேன்’ என்று பிரபலம் ஒருவர் சொல்ல, அதை மனதில் இருத்திக் கொண்டு, தொடர்கதையாக எழுதியதுதான் அந்த நாவல். அப்படி சுஜாதாவைக் கேட்டுக் கொண்ட பிரபலம்.. இளையராஜா.

என்னைப் போன்ற பலருக்கு,  என்றைக்கும்தான்.
 

பெரிய கோவிலின் பெரிய கேள்விகள்

பெரிய கோவிலின் பெரிய கேள்விகள்

முதன்முறையாக நான் ஆசையோடு எதிர்பார்த்து காத்திருந்த அந்த நாள் வந்தது. தஞ்சையின் மணிமகுடமாய் திரவிட நாட்டின் நெற்களஞ்சியமாய் சைவர்களின் வரலாறை தாங்கி நிற்கும் தஞ்சை பெரிய கோயிலை காண வேண்டும் என்ற ஆசை அன்று நிறைவேறியது.

பற்பல எதிர்பார்ப்புகள் சிற்சில ஆசைகள் என தஞ்சை பழைய பேருந்து நிலையத்திலிருந்து நானும் சுமார் பதிமூன்று முறை அந்த கோயிலின் ஒவ்வொரு ஆதி அந்தத்தையும் அளந்து லயித்த என் நண்பனும் அங்கு சென்றோம்.

எனக்கோ ஒரே மயிர்கூச்சம் ஒரு புன்னிய ஸ்தலத்தை நோக்கி வருகிறோம் என்பதை தாண்டி ஆயிரம் ஆண்டு வரலாறை தாங்கி நிற்கும் ஒரு வரலாற்று பதிவை பார்க்க போகிறோம் என்ற ஆவல் தான் எனக்குள் இருந்தது ஆனால் தொடக்க முதலே எனை கேள்வி கணைகளால் என் நண்பன் துளைக்க நான் ஆடி போய்விட்டேன். அவன் கேட்கும் கேள்விகளுக்கு என்னால் பதில் கூற முடியவில்லை என்பதே உண்மை. இதோ அவன் வினவிய கேள்விகள்….

கேள்வி 1: “இவ்வளவு பெரிய கோயிலை கட்டிய மாமன்னன் பார் போற்றும் நாயகன் அருள்மொழிவர்மன் பொன்னியின் செல்வனாம் இராசராச சோழனின் சிலை ஏன் கோயிலுக்கு வெளியே இருக்கிறது என்றான்….”

“ஆமால ஏன் வெளில இருக்கு…”
நிச்சயமாக எதோ ஒரு அரசியல் ௐளிந்திருக்கும் என என் உள்மனது சொல்ல அதை நான் அவனிடம் சொல்ல அதற்கு “அப்பறம் சொல்றேன்” என அடுத்த கேள்வியை கேட்டான்….

கேள்வி 2: “ஒரு கோயிலுக்கு எதுக்கு அகழி”

“ம்ம்! கோட்டைக்கு தான் அகழி இருக்கும் கோயிலுக்கு எதுக்கு ஒருவேள இங்க இருந்து ஆட்சி செஞ்சாங்களா….”

“அதலாம் இல்ல! சரி வா” என்றான்.

கேள்வி 3: “நீ எங்க வேணாலும் போட்டோ எடுக்காலாம் போன வாட்டி வந்தப்ப கருவறையவே எடுத்தாய்ங்க ஏன்னா தமிழ்நாட்டுல சின்ன சின்ன கோயில்லாம் அறநிலையதுறை கட்டுப்பாட்டுல இருக்கு ஆன இவ்ளோ பெரிய கோயில் அவங்க கட்டுப்பாட்டுல இல்ல”

“ஏன் தெரியுமா?”

“என்னது அறநிலையத்துறை கட்டுப்பாட்டுல இல்லயா….”

கேள்வி 4: “இந்த கோயில் சைவ ஆகம விதிப்படி கட்டல “

“ஆமா! கொடிமரம், பலி பீடம், விமானம், கோபுர கலசம், நந்தி எல்லா புது அமைப்புல இருக்கு…”

கேள்வி 5: “இந்த கோயில்ல உற்சவர் பிரதிஷ்ட பண்ணது எப்ப தெரியுமா…

கோயில் கட்டுனப்ப உற்சவரே இல்ல அது தெரியுமா…”

“டேய் தல சுத்துதுடா…”

மெள்ள கோயிலின் கருவறையை நோக்கி நடந்தோம்…

ஒரே சிலிர்ப்பு பிரம்மாண்டமான சிவ லிங்கமாக பெருவுடையாரை பார்த்த பெருமிதம்….

கேள்வி 6: “சந்நதி நுழைவுல யார் வரவேற்குறாங்க பார்த்தியா…”

“என்னடா இது :0 !!!!

ம்ம் விநாயகர் ஒகே, வலப்பக்கம் முருகர்ல இருக்கனும் துர்கை இருக்காங்க…”

“விடு விடு வா…”

கேள்வி 7: “கருவறை நுழைவு தூண்கள பார்த்தியா, கருவறை முகப்பு பார்த்தியா???”

“என்னடா சிற்ப வேலைப்பாடுகளே இல்ல….”

“ஆஹா! அருமையான தரிசனம் நிம்மதியா  சாமி பார்த்தோம்ல”

“நீ எப்ப வந்தாலும் இப்படி பார்க்கலாம்”

பொடி நடையாக வெளியே வந்தோம் எதோ ஒரு நெகிழ்ச்சி சரியாக சொல்ல தெரியவில்லை

“டேய் கடைசியா ஒரு கேள்வி,

வா முருகர் சந்நதிக்கு போய் பேசுவோம்”

மெள்ள ரசித்து கொண்டே அங்கே சென்றோம்….

“டேய் செம சிற்ப வேலைப்பாடுகள்டா அழகோ அழகு….
முருகன் சந்நதி மட்டும் ஏன் இவ்ளோ வேலைப்பாடுகள்…”

கேள்வி 8: “ம்ம் மொதல்ல இந்த முருகன் சந்நிதி இங்க எப்ப கட்டுனாங்க தெரியுமா….

இதுக்குலாம் மொதல்ல பதில சொல்லு…

இங்க வரனும் வரனும் சொன்னீல பதில் சொல்லு…”

“எனக்கு நிஜமா தெரியாதுடா !” என தஞ்சை புது பஸ் ஸ்டாண்டுக்கு பயணமானோம்.

பொன்னியின் செல்வனை படித்துவிட்டு அருள்மொழிவர்மன் கட்டிய அந்த கோயிலை பார்க்க வேண்டுமென பேராவல் கொண்டு வந்தேன் ஆனால் வந்த இடத்தில் எனை யோசிக்க வைத்துவிட்டான் எனது நண்பன்.

வழிநெடுக யோசித்து கொண்டே வந்தேன் ஒருவாறு கண்டுபிடித்தேன் அதற்கு முன் அவன் வாயில் இருந்தே பிடுங்கிவிடுவோம் என்று மதுரை பஸ்ஸில் ஏறி உட்கார்ந்துவிட்டு நச்சரித்தேன் மெதுவாக சொல்ல ஆரம்பித்தான்….


ஒருவாரு அவன் கூறியது நம்பதகுந்தவையாக இருந்தாலும் அதில் பல மர்மங்கள் புதைந்து தான் கிடக்கிறது அந்த மர்ம முடிச்சுகளை அவிழ்க்க அந்த இராச ராச சோழன் தான் வரவேண்டும். இருகட்டும் அந்த கேள்விகளுக்கு அவன் தரப்பு பதில்களை பார்ப்போம். 

1♥ இராச ராச சோழன் இக்கோயிலை கட்டிய பின்பு பல ஆட்சியாளர்கள் பல படையெடுப்புகள் நடந்தது அதில் நிலைத்தது நாயக்கர் மற்றும் மராட்டிய சாம்ராஜ்யங்கள். மேலும் தஞ்சை அரண்மனை சரபோஜி மன்னர் வழி தேவஸ்தான கட்டுபாட்டில் இருக்காலாம் என்றும் கலைஞர் ஆட்சியில் சோழர் சிலை நிறுவபட்டபோதே பல சர்ச்சைகள் எழுந்ததும் ‘உள்ள வைக்க கூடாது’ என்று சில ஜாதிய அரசியல்கள் ஊடுறுவியது தஞ்சை மக்களுக்கு நன்றாகவே தெரியும்.

2♥ அகழி கட்டப்பட்டது சோழர்கள் ஆட்சியிலா நாயக்கர் ஆட்சியிலா என்பது இன்னும் விடை தெரியாமல் தான் இருக்கிறது தொல்லியல் துறை கூட அதற்கு பதில் கூற முடியாது ஆயினும் சோழ குல வழிதோன்றல் என்று தங்களை கூறிக்கொள்ளும் தற்கால சமூகம் ஆனிதரமாக கூறுகிறார்கள் சோழர்களால் கட்டமைக்கபட்டது என்று பாண்டியர்கள் எப்படி கடல் வணிகம் கடல் கொள்ளையில் அதிக ஆர்வம் காட்டினார்களோ அது போல சோழர்கள் படையெடுத்து கைபற்றிய பின்போ அல்லது திக்விஜயம் போதோ களவாடும் பழக்கம் கொண்டவர்கள் என்றும் அதை பதுக்கும் விதமாக கோயில்களை மற்றும் கோட்டை பாதளங்களை உபயோகிப்பர்களாம் ஆகயால் தான் அவர்களை கள்ளர்கள் என்கிறார்களாம் ம்ஹூம்.

3♥ மேல் குறியது போல தஞ்சை அரண்மனையின் 88 கோயில்களில் பெரிய கோயிலும் அடங்கும் எனவே அவர்கள் தேவஸ்தானத்தின் கட்டுபாட்டில் இருப்பதால் இந்து அறநிலையத்துறை கூட கேள்வி கேட்க முடியவில்லை கேட்பதற்கு வாய்ப்பும் இல்லை.

4♥ ஆகம விதிப்படி வைணவத்தில் 2, சைவத்தில் 28 என 30 ஆகமங்கள் இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள். இந்து மதத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதாகச் சொல்லப்படும் இந்த ஆகமங்களைப் பெரும்பான்மையான இந்துக்கள் கண்ணால் பார்த்ததே கிடையாது. இருந்தாலும் இதனை அடிபடையாக வைத்து தான் பல கோயில்கள் கட்டப்பட்டன கட்டப்படுகின்றன கட்டப்படபோகின்றன பெரும்பாலும் வைணவ தலங்கள் அனைத்தும் ஆகம விதிபடி கட்டப்பட்டது அதில் சிற் சில விதிவிலக்குகள் உண்டு. ஆனால் முழுமையாக எந்த அடிப்படையிலும் ஆகம விதிப்படி கட்டப்படாத கோயில் காரணம் ஒன்று திராவிட கலை இரண்டு கணிதவியல் வானியல் கோட்பாடுகளின் அழகியல் மேலும் இக்கோயில் பல புத்த விகாரங்கள் மற்றும் மடாலயங்களின் பாதிப்புகளால் வடிவமைக்கப்பட்டது எதனால் என்று பொன்னியின் செல்வனை படித்து தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.

5♥ திராவிட கட்டிட கலை என்பதால் ஆதிதிராவிடர்களாகிய சோழ பாண்டியர்கள் மூலவரை மட்டுமே வழிபடும் பழக்கம் கொண்டவர்கள். மேலும் உற்சவர் வழிபாடு ஆரிய ஆகம விதி தோன்றல் ஆக இருக்கலாம் என்று இந்து சமய ஆர்வலர்கள் கூறுவதுண்டு.

6♥ முருகனுக்கும் சோழர்களுக்கும் ஆகாது என்று ஒரு புரளி! (அப்பனுக்கு பாடம் சொன்ன சுப்பிரமணியனாம் பாண்டியர்களின் ஆதர்ஷ நாயகனாம்) யார் கிளப்பினார்கள் என்று தெரியவில்லை. தீவிர சைவ சிவ வெறியர்கள் என்பதால் மூலவரை மட்டுமே வழிபடுவார்கள் மேலும் துர்கை தங்கள் குல தெய்வம் என்பதால் வரவேற்றிருக்கலாம்.

7♥ கருவறை தூண்களிலும் முகப்பிலும் ஆரிய ஆகம வேலைப்பாடுகள் இருக்கும். பெரிய கோவில் சுத்த திராவிட கட்டட கலை என்பதால் எந்த வேலைப்பாடுகளும் இல்லை.

8♥ முருகன் சந்நதி நாயக்கர் கால ஆரிய சிற்ப வேலைபாடுகள். கோயிலில் முருகன் சந்நதி இல்லை என்பதால் அவர்களால் கட்டபட்டது மேலும் விநாயகர் பெரிய நாயகி சந்நதி கூட பிற்காலத்தில் கட்டப்பட்டவையாம் ஆனால் ஆச்சர்யம் என்னவென்றால் சோழ குல தெய்வம் கொற்கையை அவர்கள் செதுக்கியது தான்.

இவை அனைத்தும் ஒரு தரப்பின் பதில்களே ஆதலால் மேலும் தொடர்வோம் ஆராய்வோம்….

– பிரசன்ன ரணதீரன் புகழேந்தி

​விட்டுகொடுத்தல் ஒரு துறவுநிலை!

​விட்டுகொடுத்தல் ஒரு துறவுநிலை!

தாய் வந்து கேட்டால் அன்பை விட்டு கொடு…
தந்தை வந்து கேட்டால் அறிவை விட்டு கொடு…

நண்பன் வந்து கேட்டால் நன்றியை விட்டு கொடு…

காதலி வந்து கேட்டால் காதலை விட்டு கொடு…

மனைவி வந்து கேட்டல் ஊடலை விட்டு கொடு…

பிள்ளைகள் வந்து கேட்டால் உயிலை விட்டு கொடு…

காலன் வந்து கேட்டால் உயிரை விட்டு கொடு…

அந்த இறைவனே வந்து கேட்டால் அனைத்தையும் விட்டு கொடு…


♥♥பிரசன்ன ரணதீரன் புகழேந்தி♥♥
#புதியகம்பன்

மணிரத்னம் ஓய்வு பெற வேண்டுமா?

மணிரத்னம் ஓய்வு பெற வேண்டுமா?

மணிரத்னம் என்ற மனிதர் சுமார் 34 வருடம் திரைத்துறையில் பணியாற்றுகிறார் அதாவது ஒரு தலைமுறை என்றே சொல்லலாம். “நம்ம தாத்தா பாட்டி நாயகனை தியேட்டரில் போய் பார்த்திருப்பார்கள் நம்ம அப்பா அம்மா ரோஜாவை தியேட்டர்ல பார்த்துருபாங்க! இப்ப நம்ம காற்று வெளியிடை பார்க்குறோம்”. இன்னும் அதே இளமையோட அதே துடிப்போட ஒரு வண்ணமையான தன் அழகியல் படைப்பில் எப்படி இப்படி மணிரத்னம் அவர்களால் கொடுக்கமுடியுது.

இதற்கான காரணம் மனிதர்களின் உளவியலையும் இன்றைய மனிதர்களின வாழ்வியலை முக்கியமாக மேல்தட்டு மக்களோட வாழ்வியலை நன்றாக புரிந்து வைத்திருக்கிறார் என்றே தான் சொல்லவேண்டும்.

பொதுவாக மணிரத்னம் ஒரு நல்ல கலைஞர் அது அவர் படைப்புகளில் நன்றாக தெரியும் அவர் ஒரு அற்புதமான பிலிம் மேக்கர் ஆனால் ஒரு எழுத்தாளரா மணிரத்னம் கொஞ்சம்  தடுமாறுவார்  இன்னும் தெளிவாக சொல்ல வேண்டுமென்றால் அவர் திரைப்படத்தில் பல தழுவல்களை நாம் பார்க்கலாம் உதரணத்திற்கு நாயகன், தளபதி, இருவர் கண்ணத்தில் முத்தமிட்டாள், ராவணன் என பல படைப்புகளை சொல்லலாம். ஆனால் காதல் திரைப்படங்களை பொறுத்த வரையில் அவரது சொந்த எண்ணங்களையே மிகவும் நேர்த்தியகவும் அழகாகவும் படைக்கபட்டவை. அந்த படங்களில் வருகிற ஒவ்வொரு காட்சியை வைத்தே கதை சொல்லலாம் குறிப்பாக சொல்ல வேண்டுமென்றால் மௌன ராகம் திரைப்படத்தில் வரும் ஒரு காட்சியில் கதாநாயகி ரேவதி நாயகன் மோகனிடம் சொல்வார் “நீ தொட்டா கம்பளி பூச்சி ஊர மாறி இருக்கு”

அதே போல ஒகே கண்மணி திரைப்படத்தில் நாயகனை பார்த்து நாயகி கூறுவாள் “அம்மாவ வர சொல்லவா” எதற்காக என்று நாயகன் கேட்க “கல்யாணத்த பத்தி பேச” என கதாநாயகி நித்யா மேனன் கூறும்போது நாயகன் வெளிபடுத்தும் அந்த முக பாவனையே படத்தின் மொத்த கதை.

இப்போது வெளியாகியிருக்கும் காற்று வெளியிடை திரைப்படத்தில் கூட அதை அற்புதமாக செய்திருக்கிறார். “நீ என்ன பண்ணாலும் நான் ஏன் உன்ன தேடி தேடி வரேன்” என நாயகி கூறும் அந்த காட்சியில் மொத்த கதையையும் சொல்லிவிட்டார் மேலும் நாயகனின் ஆணாதிக்கத்தை பிரதிபலிக்கும் வகையில் ஒவ்வொரு காட்சியிலும் பதிவு செய்திருப்பார்.
மணிரத்னம் போன்ற ஒரு இயக்குனர் நம் தமிழ் சினிமாவிற்கு கிடைத்த சொத்து. சிலர் கதை இல்லை லாஜிக் இல்லை என்று கூறுவது அவரவர் விருப்பம் ஆனால் திரைப்படத்தை எப்படி பார்க்கவேண்டுமென்றே  தெரியாமல் எல்லோரும் சேர்ந்து சொல்லும்போது நாம் சொல்ல வேண்டியதாய் இருக்கிறது. கதை இருந்த எத்தனையோ திரைப்படங்களை நாம் கண்டுகொள்ளவில்லை கமல்ஹாசன் போன்ற கலைஞனின் எத்தனை கதை உள்ள படங்களை நாம் ரசித்திருக்கிறோம் ஹேராம், ஆளவந்தான், மகாநதி, குணா,  அன்பே சிவம் மற்றும் உத்தம வில்லனை நாம் ரசித்திருகிறோமா? இல்லை ஆனால் ஒன்றுமில்லாத அவ்வை சண்முகி, மைக்கெல் மதன காமராசன், பஞ்ச தந்திரம், அபூர்வ சகோதர் போன்ற திரைப்படத்தை நாம் கைதட்டி ரசித்திருக்கிறோம் ஆனால் இப்போது நாம் படத்தில் கதை இல்லையென்று சொல்வது எவ்வளவு பெரிய முட்டாள்தனம்.

இது மணிரத்தினத்தை ஆதரித்து எழுதுவது அல்ல ஒரு திரைப்படத்தை எப்படி பார்க்க வேண்டும் என்பதற்கான பதிவு. நாம் மணிரத்தித்தை கிளாசிக் கிளாசிக்கென்று  சொல்லி நாம் தூர நின்று பார்க்கும் மனிதர்களை படமாக்கி கொண்டிருக்கிறார். இயக்குனர் ஷங்கரை பிரம்மாண்ட இயக்குனர் என்று சொல்லி சொல்லி படத்திற்கு தேவையே இல்லாத பிரம்மாண்டங்களை செய்து கொண்டிருக்கிறார். பாலாவை ஒரு வித்தியாசமான படைப்பாளியென்று மூத்திரை குத்தி அவரை நாம் படம் எடுக்க வைத்தது  தாரை தப்பட்டை போன்ற நாகரிகமற்ற  படங்கள். இது எல்லாம் நாம் செய்த தவறு.

ஹாலிவுட்டில் ஆஸ்கர் வாங்கின ரெவனன்ட் என்ன கதை ஒரு தந்தை தன் மகனுக்காக பலி வாங்குகிற அழுத பழைய கதை அதை நாம் கொண்டாடினோம் ஏனென்றால் அதை எடுத்த விதம் காட்டு மிராண்டிகளாக நடிகர்களை உருமாற்றி வெறும் கேமராவை மட்டும் எடுத்து கொண்டு போய் எடுக்கப்பட்ட படம் அதை உலக சினிமா ரசிகர்கள் ஒரு வாழ்வியல் அழகியலாக பார்த்தார்கள். சமிபத்தில் ஆஸ்கர் வாங்கிய மூன்லைட்டில் கூட பெரிய கதை ஒன்றும் இல்லை ஒரு மனிதனுடைய மூன்று பருவங்கள் அவ்வளவு தான் அதில் கதை எங்கே என கேட்க முடியாது. அதை நம் ரசிகர்கள் பார்த்தால் சிலாகிப்பார்கள் அதை இங்கே படமாக்கினால் கழுவி ஊற்றுவார்கள். ஷாஷாங்க் ரிடம்ஷனில் டாம் ராபின்ஸ் சிறையில் இருந்து தப்பித்த காட்சியை பாராட்டியவர்கள் இன்று காற்று வெளியிடையில் கார்த்தி செய்யும் போது மறுக்கிறார்கள்.


மணிரத்தினம் அவர்களை ஒரு இந்திய ஸ்பீல்பர்க்காக தான் பார்க்கிறேன் ஏனென்றால் ஸ்பீல்பர்கால் மட்மே தான் ஸ்கின்ட்லர்ஸ் லிஸ்ட் போன்ற கிளாஸும் ஜீராஸிக் பார்க் போன்ற மாஸும் எடுக்க முடியும்.

சங்கரை ஒரு இந்திய கேமரோனாக
ராஜமௌலியை ரிட்லி ஸ்காட்டாக
கமலஹாசனை ஒரு இந்திய நோலனாக தான் பார்க்க முடிகிறது.

ஆனால் என்னுடைய ஆசை இந்தியாவில் ஒரு அல்ஜான்ரோ இன்யாரித்தோவை பார்க்கவேண்டும் என்று தான்.

அதற்கு நாம் தயாராக இருக்கவேண்டும் ஆனால் நம் அறிவு மிகவும் கீழே இருப்பது வருத்திற்குரியது. புத்தகம் வாசிக்கும் சமுகமே நல்ல சிந்தனைகளை பெறும் ஹாலிவுட்டில் முக்கால்வாசி திரைப்படங்கள் நாவலை தழுவி எடுக்கப்படுகிறது அங்கே திரைப்படத்திற்கு இருக்கும்  வர்த்தகத்தை விட புத்தகத்திற்கு வர்த்தகம் ஜாஸ்தி. அதனால் அவர்கள் நாசாவை வைத்து நூறு படங்கள் எடுப்பார்கள் நாம் இஸ்ரோவை வைத்து ஒன்று கூட எடுக்க முடியாத நிலையில் இருக்கிறோம்.

– பிரசன்ன ரணதீரன் புகழேந்தி

அற்ப மானிடா

​புழு திண்ணும் சரிதம் தாங்கி திரிகின்றோம் 

மதி நுட்ப வேட்கையினால் அலைகின்றோம்

வெறும் காற்றடைத்த பையை கொண்டு ஆழ குழி தோண்டி எந்த காற்றை எடுக்க போகிறாய் மானிடா 

வாழ்விடத்தை அழித்துவிட்டு வாழ்வாதரத்தை தொலைத்துவிட்டு எங்கு சென்று வாழ போகிறாய் மானுடா

உன் தொழில் நுட்பத்தை மேருகேற்றி அந்த பகலவனை குளிர்வித்து இவ்வையம் வந்து மகிழ வா என் அற்ப மானிடா

♥♥ப்ரசன்ன ரணதீரன் புகழேந்தி♥♥

சர்வ அதிகாரி

​முதலாவது உலகப் போரின்போது சிப்பாயாக கூட கலந்து கொள்ள தகுதி யில்லை என புறக்கணிக்கப்பட்ட ஒருவன் இரண்டாவது உலக போரில் தலைமையேற்று உலகநாடுகள் அனை த்தைமே நடுங்கவைத்தவன் யாரென்றால் அவன் தான் ஜெர்மனி நாட்டின் சர்வாதிகாரியாக அப் போது இருந்த அடோல்ஃப் ஹிட்லர் தான் அவர்.

அந்த ஹிட்லர்… எதிரி நாடுகளையே கதிகலங்கச் செய்யும் பலவிதமான அதிரடியாக போர் வியூகங் களையும், போர்உத்திகளையும் கையாண்டவர் என்பது உங்களுக்குதெரியும். அந்நேரத்தில் வாழ் வில் வெற்றி உன் வசம் ஆவதற்கு அந்த ஹிட்லர் அதாவது வெற்றிக்கு வித்திடும் அதிரடியான பத்து குறிப்புக்களை நமக்கு சொல்லியுள்ளார். இதோ அந்த அதிரடி ஆலோசனைகள்

ஹிட்லரின் அதிரடி ஆலோசனைகள்:

1) மடையனுடன் விவாதிக்காதே..! மக்கள் உங்கள் இருவரையும் பிரித்தறிவதில் தவறிழைத்து விடலாம்.

2) தோற்றவன் புன்னகைத்தால் வெற்றியாளன் வெற்றியின் சுவை இழக்கிறான்.

3) ஒரு மனிதன் அவனது தாய் மரணிக்கும் வரை குழந்தையாகவே இருக்கிறான்.

4) அவள் மரணித்த அடுத்த கணம் அவன் முதுமையடைந்து விடுகிறான்.

5) இழப்பதற்கு இனி எதுவுமில்லை என்றிருக்கின்ற மனிதனிடம், நீ சவால் விடாதே!

6) நீ நண்பனாக இரு. உனக்கு நண்பன் இருக்க வேண்டும் என ஆசை கொள்ளாதே!

7) பின்னாலிருந்து நீ விமர்சிக்கப்பட்டால் நினைத்துக்கொள்: நீ முன்னால் இருக்கிறாய் என்று.

8) உனது மனைவியின் ரசனையில் நீ குறைகாணாதே. ஏனென்றால் உன்னையும் அவள்தான் தெரிவு செய்தாள்.

9) நீ உன் எதிரியை விரும்பும்போது அவனது அற்பத்தனத்தை உணர்ந்து கொள்கிறாய்.

10) நாம் எல்லோரும் நிலவைப் போன்றவர்கள். அதற்கு இருளான ஒரு பக்கமும் உண்டு.